"حمله‌هاي زنبوري" "پيچيده‌ترين تندروي ايران"، ناوگان دريايي آمريکا را شوکه خواهد کرد + تصاوير

پژوهشکده "آمريکن اينترپرايز" در ماه گذشته گزارشي منتشر کرد مبني بر اينکه ناوهاي آمريکايي در برابر قايق‌هاي جنگي تندروي ايران آسيب‌پذير هستند. بنا براين گزارش، خليج فارس هم باريک و هم کم‌عمق است و ناوهاي هواپيمابر آمريکايي قدرت مانور کمي در چنين منافذي دارند. اين ناوها در يافتن سرعت باد مناسب جهت به پرواز درآوردن هواپيماها دچار مشکل بوده و همچنين در برابر هجوم قايق‌هاي تندروي ايران بسيار آسيب‌پذير هستند.

شياطين تندروي ايراني

پايگاه خبري the daily، گزارش خود با عنوان شياطين تندروي ايراني را اين‌گونه آغاز مي‌کند: به نظر مي‌رسد ايران گزينه نظامي خطرناک و نويني در اختيار دارد که آماده نابودي ناوهاي آمريکايي در خليج فارس بوده و مجهز به موشک‌انداز و مسلسل هستند. اين پايگاه انگليسي در ادامه اذعان مي‌کند، قايق‌هاي تندروي ايران نشانه‌اي از موفقيت بزرگ اين کشور در توليد قايق‌هاي تندروي نظامي بسيار تندرو هستند که تهديدي جدي براي ناوهاي آمريکايي به شمار مي‌آيند.

برخي از ناظران فعاليت‌هاي نظامي ايران عقيده دارند اين قايق‌ها يکي از پيچيده‌ترين قايق‌هاي تندرويي هستند که تاکنون در جهان توليد شده‌اند. سرعت اين قايق‌ها به 80 گره دريايي مي‌رسد.

به گزارش پايگاه تحليلي Examiner، فرمانده ناوگان پنجم نيروي دريايي آمريکا مي‌ترسد که ايران از زيردريايي‌هاي کوچک خود در صورت وقوع جنگ در خليج فارس استفاده کند. مارک فاکس معاون فرمانده نيروي دريايي آمريکا مي‌گويد: آن‌ها تعداد زيردريايي‌هاي خود را افزايش داده‌اند، تعداد قايق‌هاي تندروي ايران نيز افزايش يافته‌ است. به گفته وي ايران داراي قايق‌هاي انتحاري بسياري است.

فاکس مي‌افزايد: آمريکا براي مقابله با تجهيزات نظامي ايران با مشکلات زيادي روبرو خواهد شد و نبايد توان نيروي نظامي ايران را دست کم گرفت.

بنا بر اين گزارش، قايق‌هاي تندرو و زيردريايي‌هاي کوچک ايران تهديد بسيار بزرگي براي ناوهاي جنگي چند صد ميليون دلاري آمريکا به حساب مي‌آيند. فقط يکي از اين قايق‌هاي کوچک تندرو مي‌تواند حفره‌اي بزرگ در ناو هواپيمابر USS ايجاد کند که ميليون‌ها دلار خسارت بوجود خواهد آورد.

به گفته اين فرمانده آمريکايي، بنا بر برخي گزارشات تعداد قايق‌هاي تندروي ايران به 3000 تا 5000 نيز مي‌رسد و مي‌توان از تمامي آن‌ها در حملات انتحاري استفاده کرد.

دنيس آليسون از  موسسه نظامي چارولت Chaverlot مي‌گويد:‌ حملات زنبوري قايق‌هاي تندرو و زيردريايي‌هاي کوچکي که در آب‌هاي "تنگه هرمز" شکل خواهند گرفت انواع موقعيت‌هاي خطرناک را براي عوامل ناوگان آمريکا ايجاد خواهند کرد.

پايگاه خبري سان انگليس در گزارشي اختصاصي در سال 2010، اذعان مي‌کند که ايران داراي ناوگاني از "قايق‌هاي انتحاري" است. بنابر اين گزارش، اين قايق‌هاي تندرو مي‌توانند در کنار ناوهاي دشمن قرار گيرند و هر کدام آنقدر مواد منفجره دارند که مي‌توانند 7 متر حفره در يک ناو بزرگ ايجاد کنند.

به گزارش خبرگزاري صهيونيستي يديعوت آحارانوت، به نقل از واشنگتن‌پست، تجهيزات نظامي ايران اين اعتماد به نفس را به فرماندهان اين کشور داده است که در صورت وقوع جنگ در خليج فارس، به سرعت مي‌توانند ناوهاي آمريکايي را نابود کنند.

به گزارش اين وب‌سايت صهيونيستي، گرچه مقامات نيروي دريايي آمريکا ادعا مي‌کنند مي‌توانند در مقابل نيروهاي ايراني مقاومت کنند، اما پيشرفت‌هاي نظامي اخير ايران نگراني‌هاي جدي را درباره ساعات اوليه جنگ و آسيب‌پذيري آمريکا متوجه مقامات نظامي آمريکايي کرده است.

کارشناسان نظامي اعتقاد دارند، وقتي موشک‌هاي کوتاه‌برد دقيق که با حملات زنبوري صدها قايق تندروي تا بن دندان مسلح ترکيب مي‌شوند، ضربه بزرگي به  بخش اعظمي از "ناوهاي مدرن آمريکايي" وارد خواهند شد.

پايگاه تحليلي عربي انگليسي زبان CharlesAyoub، در گزارشي با عنوان " آمريکا از قايق‌هاي کوچک ايران مي‌ترسد" به قدرت "نيروي دريايي ايران" به‌ويژه قايق‌هاي تندرو اذعان مي‌کند.

Thediplomat نيز در گزارشي اذعان مي‌کند که با توجه به استانداردهاي منطقه‌اي و جهاني، نيروي دريايي ايران از قدرت ساحلي بسيار بالايي نه تنها در دفاع، بلکه در اعمال خسارات شديد و هزينه‌هاي بالا به نيروي متخاصمي که قصد نزديکي به آب‌هاي جنوبي ايران را داشته باشد برخوردار است. تجهيزات نظامي ايران به‌ويژه قايق‌هاي مهاجم تندرو در مقابل ناوهاي ميلياردي آمريکا در عين حال کم‌هزينه‌تر و هم‌چنين خطرناک‌تر هستند. وقتي که اين قايق‌هاي تندرو به صورت هماهنگ و گروهي مورد استفاده قرار گيرند و موضع نامشخصي داشته باشند موشک‌هاي خود را از هر طرف به سمت ناوهاي دشمن شليک مي‌کنند که در اين صورت قدرت مانور ناو گرفته شده و مانند طعمه‌اي گرفتار مي‌شود.

تبديل تندروترين قايق مسابقه‌اي جهان به پرقدرت‌ترين قايق نظامي

به گزارش گاردين، ايران در ساخت و بهبود تجهيزات مهارت ويژه‌اي دارد. در سال 2009 ايران از طريق يک شرکت ثالث آفريقايي تعدادي قايق‌ تندروي انگليسي را خريداري کرد. کارشناسان نظامي از همان ابتدا اعتقاد داشتند که ايراني‌ها مي‌توانند، قايق‌هاي غير نظامي را تبديل به مهاجم‌هاي ابرقدرتي کنند که قابليت حمله‌هاي زنبوري داشته باشند. از همين رو هنگامي که سرويس‌هاي اطلاعاتي آمريکا از خريد چنين محموله‌اي آگاه شدند سعي کردند تا از ورود کشتي حامل قايق‌هاي تندرو به داخل آب‌هاي ايران جلوگيري کنند، اما با همراهي نيروهاي گشتي ايران، کشتي به سلامت وارد مرزهاي آبي ايران شد.

به گزارش اين خبرگزاري، قايق‌هاي نظامي جديد ايران که از Bradstone Challenger الگو برداري شده‌اند نسخه جديدتر و مر‌گ‌آورتر آن قايق‌هاي قديمي هستند.

لورن کامپل، طراح قايق‌هاي "برانداستون" در گفتگويي تلفني به خبرنگار ديلي اذعان کرد: "بله ايران مي‌تواند چنين قايق‌هايي توليد کند".

به گزارش "فايننشال‌تايمز"، سفر عجيب و غريب اين قايق تندرو در سال 2005 هنگامي آغاز شد که تيم ملي آمريکا، ايتاليا را پشت سر گذاشت و عنوان تندروترين قايق دنيا را به خود اختصاص داد. در خبري که تمام جهان را شوکه کرد، ايران در سال 2006 اعلام کرد قايقي را آزمايش خواهد کرد که هيچ ناوي توانايي فرار از دست آن را ندارد. پس از بررسي‌ها‌ مشخص شد اين همان قايق تندروي انگليسي است که ايران با استفاده از فناوري خود آن را تبديل به قايقي نظامي کرده است. 

"شناور بلیدرانر" Bladerunner در اصل به عنوان یک قایق تندروی مسابقه‌ای طراحی شده بود و رکورددار سرعت در قایق‌های کلاس وزنی خود و در واقع سریع‌ترین آنها است بلیدرانر تنها در مسابقات قایق‌رانی شرکت می‌کرد اما متخصصان صنایع دریایی ايران آن را به شناوری با قابلیت حمل راکت اندازهای دریایی 107 میلیمتری 11 لوله‌ای پایدار شده، رادار جست و جوی دریایی با برد حدود 30 کیلومتر و تیربار 7.12 میلیمتری تبدیل کردند.

این شناور در آینده به پرتابگرهای موشک و اژدر نیز تجهیز شده و به طور گسترده در خدمت واحدهای عملیاتی در تمام آب‌های جنوبی ایران قرار خواهد گرفت. بیشینه سرعت این قایق بیشتر از 70 نات (بیش از 130 کیلومتر بر ساعت) است و نمونه تولید شده آن، سراج 1 نامیده شده است.

جفري گولدربرگ، در پايگاه تحليلي بلومبرگ به مقامات نظامي اين کشور هشدار مي‌دهد که آمريکا نبايد تهديد قايق‌هاي تندروي ايران را ناديده بگيرد. گولدربرگ به قدرت نظامي "نيروي دريايي سپاه پاسداران جمهوري اسلامي ايران" اشاره کرده و مي‌نويسد هر روز به قدرت نيروي دريايي سپاه ايران اضافه مي‌شود.

قايق‌هاي تندرو بزرگ‌ترين تهديد نظامي ايران

پايگاه Businessinsider نيز در گزارشي ديگر بزرگ‌ترين تهديد ايران را قايق‌هاي تندرو و تاکتيک‌هاي حملات زنبوري دانسته است.

واشنگتن‌پست نيز در گزارشي تاکتيک حملات زنبوري قايق‌هاي تندرو را يکي از بهترين راهبرداي جنگي ايران دانسته است. اين قايق‌ها که قدرت مانور بالايي دارند، به يکي از کاربردي‌ترين راهبردهاي ايران در مقابل ناوهاي غول‌پيکر آمريکايي شده‌اند. اين قايق‌هاي کوچک اما قدرتمند مي‌توانند به طور گروهي و هم‌زمان مانند يک توده زنبور که به يک طعمه بزرگ‌تر حمله مي‌کنند، از چند سو به ناوهاي بزرگ حمله کرده و آن‌ها را نابود کنند.

ژنرال کولين بوينتون Colin Boynton در اين خصوص مي‌گويد: اگر آمريکا قصد داشته باشد ناوهاي خود را در صورت وقوع جنگ در تنگه هرمز مستقر کند، بهترين شانس را به ايران داده است که اين امر مي‌تواند منجر به نابودي اولين ناوگان دريايي آمريکا شود و اين همان سناريويي است که به کابوس فرماندهان آمريکايي تبديل شده است.

به گزارش واشنگتن‌پست، ناوهاي مدرن آمريکا مجهز به سامانه‌هاي دفاعي مختلفي مانند سپر موشکي هستند. اما ايران با توانايي حمله از جهات مختلف اين تکنولوژي را خنثي کرده است. يک مقام اطلاعاتي خاورميانه که مطالعاتي در باب راهبردهاي "جنگ خليج فارس" انجام داده هشدار داده است که نيروي دريايي آمريکا ممکن است با تهديدي 360 درجه‌اي مواجه شود و به‌طور همزمان از زمين، هوا، دريا و حتي زير آب مورد حمله قرار  گيرد.

بنا به گزارش EagelSpeak، تاکتيک‌هاي زنبوري نيروهاي نظامي ايران اين‌گونه است که 100 قايق تندرو به طور‌ هم‌زمان به يک هدف مانند ناوهاي بزرگ يورش مي‌برند. بنا به گفته کارشناسان نظامي غرب، بيش از 20 قايق تندرو از هر جهت به ناو دشمن حمله مي‌کند که اين کار سامانه دفاعي ناو را از کار مي‌اندازد.

تاکتيک‌هاي حملات زنبوري نيروي دريايي ايران به نيروهاي نظامي دشمن شوک وارد کرده و مانع تجديد قواي آن‌ها مي‌شوند. تاکتيک حملات پراکنده شامل صدها قايق کوچک و سبک مي‌شود که از پايگاه‌هاي متفاوتي حمله مي‌کنند، سپس از جهت‌هاي مختلف به يک يا چندين هدف حمله‌ور مي‌شوند. اما تاکتيک حملات زنبوري از يک سري قايق‌هاي تندروي موشک‌انداز و اژدرانداز استفاده مي‌کنند که از مکان‌هاي مخفي و به‌طور پراکنده ناگهاني حمله خواهند کرد.

"انواع قايق‌هاي تندرو ايران"

"قايق‌هاي موشک‌انداز" کلاس "سينا" و "کمان"

این شناورهای سریع و تهاجمی به یک توپ اتوماتیک ۷۶ میلی‌متری، یک توپ ضدهوایی ۴۰ میلی‌متری بوفروس و دوتیربار۱۲.۷ میلی متري برونینگ مسلح شده‌اند. وزن خالی آن‌ها ۲۴۹ تن و حداکثر وزن قابل جابجایی آن‌ها ۲۷۵ تن است و سرعت آن‌ها به ۳۶گره دریایی می‌رسد. برد عملیاتی آن‌ها حدود ۱۳۰۰ کیلومتر با سرعت ۳۳ گره دريايي است.

"ناوچه موشک‌انداز تندر"

این شناور با جابجایی 205 تن، طول 38.6، عرض 6.8 و آبخور 2.7 متر دارای بیشینه سرعتی در حدود 65 کیلومتر بر ساعت بوده و در صورت حرکت با سرعت 55.5 کیلومتر بر ساعت به برد 1480 کیلومتر می‌رسد. بنابراین در صورت لزوم، تندر می‌تواند چندین روز در آب به گشت‌زنی بپردازد. رادار سطحی برای کشف و ردگیری اهداف سطحی و شناورهای دشمن با قابلیت شناسایی ده‌ها هدف، رادار ناوبری برای کمک به مسیریابی و رادار کنترل آتش برای هدایت تسلیحات به همراه سامانه‌های هشدار راداری، جنگ الکترونیک و سامانه‌های مخابراتی از جمله تجهیزات این شناور رزمی است.
تندر در قسمت سینه یا جلوی خود از یک توپ دو لوله 30 میلیمتری AK-230 با نواخت تیر بالا و با هدفگیری راداری بهره‌مند است که در بسیاری از شناورهای شرقی مورد استفاده قرار گرفته است. این توپ که هر گلوله 270 گرمی آن حاوی 30 گرم مواد منفجره است، دارای نرخ شلیک 1000 تا 2000 گلوله بر دقیقه بوده و برد آن برای درگیری با اهداف هوایی بین 2500 تا 4000 متر و با شلیک منحنی 6 تا 7 کیلومتر است. بنابراین این توپ ضمن کاربرد در برابر اهداف دریایی به صورت مؤثری قابل استفاده در برابر تهدیدات هوایی نظیر هواگردهای سرنشین‌دار و پهپادها است.

"سراج"، يکي از "تندروترين قايق‌هاي نظامي جهان"

"شناور سراج 1" شناور تندروی تهاجمی راکت‌انداز و متناسب با مناطق آب و هوای گرمسیری است. جنس بدنه این شناور فایبرگلاس بوده و مجهز به امکانات بومی مخابراتی و ناوبری الکترونیکی است که در سرعت بالا در داخل کابین، تغیيرات ارتفاعی ناشی از حرکت بر روی آب و صدای زیاد احساس نمی‌شود. همچنین در شرایط طوفانی دریا، سرنشینان آن شدت امواج را احساس نخواهند کرد.

این شناور در زمینه‌های مختلفی چون حفظ تعادل در سرعت بالا، رفتار مناسب عملیاتی در شرایط گوناگون و قدرت موتور بالا در کنار طراحی و ساخت بدنه مناسب از ویژگی‌های قابل توجهی برخوردار بوده و توان دریایی ایران را افزایش می‌دهد. بدنه شناور سراج در نوع خود کم نظیر بوده و به نیروی دریایی ایران توان بسیار بالایی را اضافه خواهد کرد.

"قایق پرنده باور"

سرعت قایق پرنده باور 185 کیلومتر بر ساعت (100 گره) تا بیش از 190 کیلومتر بر ساعت بوده و ارتفاع پروازی معمول آن یک تا 5 متر و تا سقف چند ده متر عنوان شده است. "باور 2" یک پرنده رادارگریز است. خاصیت رادارگریزی (stealth) این توانایی را به باور 2 می‌دهد که با خیال آسوده مسافت زیادی را تا نزدیک هدف طی کند. این پرنده می‌تواند تمامی شناورهای تندرو را در اختفای کامل راداری منهدم کند و یک تهدید جدی برای ناوهای آمریکا  محسوب می‌شود.

قايق پرنده باور داراي یک نوع مسلسل است که می‌تواند بدون نیاز به بارگزاری مجدد فشنگ و یا گرم شدن به طور مکرر به سمت هدف شلیک کند. این قایق تهاجمی پرنده، مجهز به یک نوع دوربین با وضوح بسیار بالا برای انجام عملیات شناسایی ضد تشکیلات دریایی دشمن است.

موشک‌انداز "ذوالفقار"

قایق تندروی موشک‌انداز "ذوالفقار"، یک قایق تندروی گشت دریایی است که طراحی آن برای حمله سریع به دشمن صورت گرفته است. شناور موشک انداز ذوالفقار به موشک‌هاى کوثر در نسل قدیم و نصر1 در نسل جدید مجهز مى‌شود.

اين شناور ظرفيت 2 تا 4 نفر را دارد. کارایی مناسب، سرعت بالا،‌ مانور سریع و هزينه کم در مقابل کارایی بالا از ویژگی‌های شناور ذوالفقار است.

بدنه این شناور براساس استانداردهای جهانی طراحی و ساخته شده است و از پیشرفته‌ترین تجهیزات بومی مخابراتی، ‌ناوبری و الكترونیك برخوردار است.

در فيلم زير، قايق‌هاي تندروي ايراني به يک ناور آمريکايي هشدار مي‌دهند که وارد آب‌هاي کشور نشوند. اين فيلم ويدئويي که از سوي پنتاگون منتشر شده است، نشان از آن دارد که قايق‌هاي نظامي متعلق به نيروي دريايي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي در ششم ژانويه سال گذشته به چند صد متري "کشتي يو‌اس‌اس نيو اورليانز " USS new Orleansنزديک مي‌شوند.

به گفته مقامات نظامي آمريکا، حادثه مشابهي در همان روز و نزديک کشتي گارد ساحلي "اداک" امريکا روي مي‌دهد؛ قايق‌هاي ايراني که سلاح‌هايشان مشخص است، نزديک اين کشتي شدند.

کاپيتان جين کمپبل سخنگوي پنتاگون در اين باره گفته است: "اين گونه فعل و انفعالات ميان ناوهاي امريکايي و ايراني عادي است. در اين تصاوير هيچ گونه موردي مبني بر دشمني و اقدام خصمانه ديده نمي‌شود."

ربات تاکتیکی پلیس هاAvatar2

آواتار2 ربات تاکتیکی تمام عیار است. ردیابی برای استفاده در شرایط و سطوح مختلف،که با سیستم بی سیم کار میکند. این روبات را می توان با طیف گسترده ای از ابزارها برای نظارت، حمل و نقل، و دستکاری مجهز کرد. سیستم آواتار2 در  برخی از واحدهای تاکتیکی عملیات ویژه پلیس مانند سوات استفاده میشود.التبه از این روبات در پیاده نظام و انجام عملیاتهای شهری نیز می توان استفاده کرد
این روبات فقط  قادر به حمل سلاح های نسبتا جمع و جور و سبک وزن است مانند تفنگهای 5.56 ناتو یا
300 AAC Blackout
6.8mm SPCیا است.

  وسلاح های سنگین و نیمه سنگین را نمیتواند حمل کند.
این روبات دارای دوربینهای چند طیفی نور مرئی و غیر مرئی،حرارتی، مادون قرمز و دید در شب می باشد تنها ایراد این روبات کوچی آن است که باعث میشود سریعا با اصابت گلوله از کار بیفتد اما همین کوچکی مزیت دیده نشدن و استتار را به همراه دارد.
مشخصات:
• کنترل دستی آسان
• 4-5 ساعت عمر باتری
• 24.41 in x 15.35 in x 6.14 inابعاد فیزیکی:
• برد عملیاتی 300 متر
• موتور قابل اطمینان براش لس
• شاسی کامپوزیت با طول عمر بالا
• سبک و قابل حمل (وزن 11.5 کیلو).
• باتری قابل شارژ لیتیوم یون
• wi fi سیگنال های رادیویی امن (2.4GHZ)

توانمندی ها:
• ویدئو بی سیم و انتقال صدا
•  ویژگی خروج کم از مسیر موازی برای مانور بهتر
• توانایی بالا رفتن از پله (تا 60 درجه شیب)
• برگشتن در صورت افتادن از بلندی و وارونه شدن
• سیستم پیگریری مسیرهای  ناهموار
• حرکت در مه زمین های ناوبری (خاک، چمن، شن و ماسه ، لباس، آب)
• کنترل دستی با صفحه نمایش لمسی
• ویدیو زنده و صوتی
• قابلیت های صوتی دو طرفه
• قابلیت ضبط ویدئو و صوت
• نصب و بهره برداری آسان
• کانال های بی سیم جدا برای روبات های متعدد که در حال اجرای عملیات به طور همزمان هستند

موارد استفاده:
• سوات(swat) و عملیاتهای تاکتیکی از بیرون
• انجام دستورات با خطر بالا
• برقراری ارتباط از راه دور با افراد متخاصم
• جستجوی افراد گمشده در شرایط خطرناک
• بررسی سریع بسته های مشکوک و وسایل نقلیه
• نظارت بر یک محیط بزرگ و چک کردن منطقه برای خطرات
• تشخیص بخار و مواد خطرناک

دوربین رانندگی

چراغ ال ای دی

دوربین مادون قرمز

دوربین چرخشی(360 درجه)

باله مفصلی جلو

باله مفصلی عقب

بلندگو و میکروفن

شنی مفصلی

محل باطری

آنتن وایرلس

محل نصب وسایل جانبی(اسلحه ، سیم چین و....)

شاسی با دوام کامپوزیتی

پیشرانه موتورهای

عکسهای متفرقه

در حال عبور از پله

کنترل

گالری چاقوی های دست ساز هاردینگ/Lloyd Harding knife gallery

سلام
انشالله در این تاپیک (گالری ) نمونه هایی از کارهای دست ساز لیلوید هاردینگ اهنگر و چاقو ساز استرالیایی را برای دوستان قرار میدم

البته قرار بود خیلی زودتر این گالری را بزنم اما رونمایی های دهه فجر باعث شد کلا فراموش بکنم ( انشالله اگر مورد توجه دوستان قرار گرفت (یا ادم  دست به چکش  داشتیم )بعد طرح های اسکن شده  چاقو ها را هم قرا میدم )

































این طرح خیلی جالبه !

نفربر زرهی ZFB 05 ساخت چین

ZFB 05 در اصل یک خودروی تولید شده توسط کمپانی چینی برای صادرات است . این خودرو دارای نام های تجاری ZFB 05 یا New Star می باشد . یک نفربر ارزان قیمت و ساده در طراحی و تکنولوژی بکار رفته در ان . این خودرو همچنین در خدمت نیروهای حافظ صلح ارتش چین - نیروهای پلیس و نیروهای امنیت داخلی چین می باشد . تا سال 2008 حدود 100 عدد از این نفربر توسط این نیروها بکار گرفته شد .

ZFB 05 دارای بدنه تمام فلزی است که سرنشینان را در برابر برخورد گلوله های کالیبر پایین جنگی و ترکش های مهمات توپخانه ای مخافظت می کند . بنابه گفته تولید کنندگان این خودرو حتی در برابر کالیبر روسی 7.62 م م هم مقاوم است . سیستم محافظت در برابر عوامل شیمیایی - میکروبی - هسته ای هم قابل نصب روی این خودرو است .

با توجه به تجربیات نیروهای محافظ صلح پلیس چین در هائیتی که از این خودرو استفاده کرده بودند این خودرو را در برابر اتش رگباری مسلسل های اتوماتیک نفوذ پذیر اعلام کردند ! پس این خودرو گزینه مناسبی برای استفاده در مناطق حساس و تبادلات اتش نیست !

این خودرو در بالای سقف دارای جایگاه استفاده از سلاح است . مسلسل های 7.62 م م  یا 12.7 م م همچنین نارنجک اندازهای اتوماتیک 35 م م یا مسلسل سنگین 23 م م .




این خودرو دارای 2 خدمه است : راننده + فرمانده . قسمت حمل سربازان در عقب خودرو قرار دارد و ظرفیت حمل 7 تا 9 سرباز مسلح را دارد . روی بدنه همچنین محفظه های اجرای اتش به بیرون تعبیه شده است .

این خودرو براساس شاسی سبک خودروی Nanjing NJ2046 طرح ریزی شده است که انهم یک کپی برداری از روی خودروی  Iveco 40.10WM می باشد .




نیروی محرکه این خودرو توسط یک موتور توبو دیزل  SOFIM 8142.43 یا SOFIM 8142.45 که دارای قدرت 118 و 130 اسب بخار می باشند تامین می شود .

ZFB 05 در شکل : امبولانس زره پوش - خودروی فرماندهی - خودروی شناسایی - خودروی ضد شورش ( مسلح با توپ اب پاش ) و خودروی اعلانات ( مجهز به بلندگوهای سقفی ) ظاهر می شود .








مدل های اصلی این خودرو :

مدل  ZFB 05A که مقداری محافظت در برابر گلوله ها در قسمت های جلوی این مدل افزایش پیدا کرده است همچنین شیشه ها با پریسکوپ های دیده بانی جایگزین شده است .

مدل  ZFB 08 که مدل 6در6 خودروی قبلی می باشد و در سال 2008 بیشتر برای صادرات ان هم به کشورهای افریقایی ارائه شد .

مدل TD-2000 مجهز به موشک های ضد هوایی برد کوتاه QW-4 که در سال 2008 ارائه شد .





این خوردرو همچنین دارای برد 800-850 کیلومتر است .

نفربر سنگین و قدرتمند تمساح

ارتش اردن دارای تعداد زیادی تانک های قدیمی و مستعمل سنتوریون بود . این تانک ها در سال 1990 به مرور از خدمت کنار گذاشته شدند . با آنکه عمر این تانک ها بیش از سی سال بود ولی شاسی آنها همچنان سالم و قوی بود . این بود که ارتش اردن نیز به مرور به تقلید از رژیم اشغالگر قدس به تبدیل این تانک های قدیمی به نفربر پرداخت . رژیم اشغالگر قدس که دارای تعداد زیادی تانک سنتوریون بود ، به مرور آنها را تبدیل به نفربر و CEV و IFV کرد . نفربر های NAKPADON و NAGMACHON و پوما هر سه نفربر های سنگین و پرقدرت ساخت رژیم صهیونیستی می باشند که در واقع تبدیل تانک های سنتوریون به نفربر می باشند . این تانک ها در دفتر KADDB اردن و با همکاری افریقای جنوبی و انگلستان مورد بازبینی قرار گرفته است . نخستین نمونه های این نفربر در سال 2001 عرضه شد . این نفربر سنگین در عمل بسیار خوب ظاهر شد و در بیشتر تست های میدانی توانست قابلیت های خوب خود را نشان دهد .

نفربر تمساح

تانک سنتوریون

حال به شرح تغییراتی که بر روی تانک های سنتوریون داده شد و تبدیل به نفربر تمساح گردید ، اشاره می کنم . ابتدا برجک تانک حذف شد و جای آن به وسیله صفحات زرهی پوشانده شد و به جای برجک تانک ، تعداد پنج دریچه در سقف نفربر تعبیه شد که خدمه و پرسنل در صورتی که در اثر حوادث نتوانند از ورودی اصلی نفربر استفاده کنند از این دریچه ها خارج می شوند . به تقلید از نفربر های ساخت رژیم اشغالگر قدس ، سازندگان این نفربر نیز به دلیل بهبود بخشیدن به فضای داخل تانک دست به یک سری تغییراتی در داخل تانک زدند . یک سری لوازم و دستگاه های غیر ضروری حذف شد . همچنین پوسته ها و لایه های زرهی غیر ضروری داخل تانک نیز حذف شد و به جای آن یک لایه نازکتر و قویتر نصب شد . در ادامه موتور تانک که در قسمت پشت تانک قرار داشت ، به قسمت جلوی نفربر منتقل شد . این کار باعث می شد جلوی نفربر سنگین تر شود و به همین دلیل تعادل کلی نفربر همانند تانک سنتوریون در نا همواری ها حفظ می شد . این تغییرات که در داخل تانک داده شد ، باعث شد که در تبدیل آن به نفربر ، تعداد پرسنل قابل حمل توسط این نفربر به تعداد 10 سرباز کاملا مسلح باشد . طرفین و سایر قسمت های نفربر نیز با انواع جدیدتری از زره های مقاوم پوشانده شده است . علاوه بر این ، در صورت نیاز می توان بسته های زره های واکنش گر را نیز بر روی این نفربر نصب کرد . تغییر دیگری که بر روی این نفربر انجام شده است ، تعبیه یک دریچه ورودی و خروجی در قسمت انتهایی نفربر است . از آنجایی که موتور خودرو به قسمت جلوی آن منتقل شد ، در قسمت پشتی آن یک دریچه تعبیه شد که خدمه و پرسنل از آن جهت ورود و خروج به نفربر استفاده می کنند . مکانیسم باز و بسته شدن در این دریچه بسیار بسیار شبیه به دریچه ورود و خروج تانک مرکاوا و سایر نفربر های سنگین رژیم صهیونیستی است . به نظر می رسد طرح این دریچه از روی تانک های صهیونیست ها تقلید شده است . موتور های قدیمی و فرسوده این نفربر ها نیز با یک موتور استاندارد  AVDS – 1970 – DSA ساخت ایالات متحده ( این موتور بر روی نمونه های اولیه مارک 1 تانک های مرکاوا نیز نصب شده است ) تعویض شده است . موتور قدیمی این نفربر مدل VSM – T111  بود و ساخت شرکت رولز رویس انگلستان بود  و 600 اسب بخار قدرت داشت . توجه کنید که تانک سنتوریون دارای 51 تن وزن بود و موتور آن 600 اسب بخار قدرت داشت ، اما موتور جدید که بر روی این نفربر نصب شده است دارای 750 اسب بخار قدرت است در حالی که در اثر بهینه سازی های این نفربر ، وزن آن به 35 تن کاهش یافته است . با این حساب سرعت و شتاب این نفربر به میزان زیادی افزایش یافته است . از آنجایی که موتور نفربر نیز در قسمت جلوی آن نصب شده است ، دست اندرکاران طرح بهسازی این نفربر ادعا کرده اند که قسمت جلوی این نفربر در برابر گلوله های 120 میلیمتری مقاومت کامل دارد . تسلیحات این نفربر شامل یک توپ 20 میلیمتری مدل M621 ساخت جیات فرانسه می باشد ، در برخی مدل ها نیز یک توپ 20 میلیمتری انگلیسی مجهز به استابلایزر بر روی این نفربر نصب شده است . به جز این توپ ، یک تیربار کالیبر 7.62 نیز بر روی این نفربر نصب شده است . این نفربر دارای دو خدمه است و می تواند 10 نیروی کاملا مسلح را با خود حمل کند . این نفربر در برابر عوامل NBC مقاومت کامل دارد .








این نفربر در چند مدل ساخته شده است . مدل پایه که شامل نفربر می باشد که مجهز به یک توپ 20 میلیمتری جیات فرانسوی و یک تیربار کالیبر 30 می باشد . از این مدل در جابجایی نفرات استفاده می شود . مدل ATGM این نفربر قابلیت حمل و شلیک موشک های ATGM ضد تانک از نوع موشک های ضد تانک مدرن INGWE  ساخت افریقای جنوبی را دارا می باشد . این مدل به تجهیزات الکترونیکی بیشتری مجهز است . از این مدل در مقابله با تانک های دشمن و کمین زدن به آنها استفاده می شود . مدل IFV این نفربر نیز مخصوص نبردهای شهری طراحی شده است و یک خودروی IFV به تمام معنا می باشد . این مدل نفربر مجهز به سامانه پیشرفته SWARM می باشد (Stabilized Weapon And Reconnaissance Mounting ) . این سامانه قابلیت دید 360 درجه و شناسایی منطقه را برای نفربر فراهم می آورد . همچنین می توان بر روی آن یک توپ 20 میلیمتری و یک تیربار کالیبر 30 نیز نصب کرد . همچنین در این مدل می توان چهار موشک ضد تانک مدرن INGWE را نیز نصب کرد . مدل دیگر این نفربر مدل شناسایی و خمپاره انداز آن است که توان حمل و شلیک خمپاره های 81 میلیمتری را دارا می باشد . این نفربر هر چند در تست های میدانی خود توانست رضایت صاحبان خود را به دست آورد و از هر نظر نفربر مناسبی برای ارتش اردن به شمار می رود . ولی در مجموع به عقیده کارشناسان نظامی این بهسازی تانک های سنتوریون ضعیف تر از بهسازی مدل های مختلف تانک های سنتوریون رژیم صهیونیستی می باشد . رژیم صهیونیستی در بهسازی های خود بر روی نفربرهای ناکپادون ، ناگماچون و پوما بهتر از این نمونه کار کرده است .



رمپ ورودی و خروجی




مدل ضد تانک نفربر تمساح مجهز به موشک های ضد تانک INGWE




موشک ضد تانک INGWE ساخت آفریقای جنوبی




توپ GIAT M621 بیست میلیمتری ساخت فرانسه




این هم نمونه های تبدیل تانک سنتوریون به نفربر توسط رژیم صهیونیست


نفربر NAGMACHON




نفربر NAKPADON




نفربر PUMA



این سه نفربر در تبدیل تانک های سنتوریون رژیم صهیونیستی به نفربر می باشند که توسط خود صهیونیستها انجام شده است .

مدل خمپاره انداز

اف- 22 رپتور جهشی بزرگ(4)

قسمت چهارم

تکامل در اختفا :

اختفا خود به موارد زیادی وابسته است. شما باید در مقابل تمام سنسورها نامرئی باشید ، اگر قرار باشد در مقابل یک سنسور نقطه ضعف داشته باشید دیگر جنبه های اختفای شما تا حدود زیادی زیر سوال می رود.




اف-22 رپتور اولین جنگنده مخفی به معنای واقعی کلمه است که جای هیچ حرفی باقی نخواهد گذاشت ، این جنگنده آمریکایی بخوبی نشان می دهد طراحان آن در زمان طراحی بسیار به کاری که باید آنجام شود اشراف داشته اند و خوب می دانستند که باید تکنولوژی قدیمی را با نوع مدرن آن ترکیب کنند و از آنجا که تجربه یک عامل مهم در ساخت یک سلاح است ، اف-22 بخوبی از این مهم بهره برده ، بصورتی که میتوان در آن رد نوعی تکنولوژی قدیمی و زیرکی در ترکیب کلی تمام نسل های گذشته جنگنده دیده میشود.




تصور کنید یک رهگیر و بمب افکن افسانه ای با سرعت 3 ماخ و سقف پرواز بی رقیب تا کنون مجهز به دو حسگر مادون قرمز پیشرفته ، یک رادار پالس داپلر برد بلند ، دو دوربین ردیاب تصویری برای جاسوسی و دو حسگر حرارتی EMR که در بخش تسلیحات مجهز به 4 موشک هوا به هوای فالکون AIM-47 باشد که توان و ظرفیت حمل کلاهک اتمی 250 کیلوتن را دارد و ماکزیمم سرعت آن 6 ماخ باشد. مجهز به هدایت نیمه فعال راداری بوده و در نزدیکی هدف سنسور حرارت یاب آن فعال شود این موشک دارای برد 184 کیلومتر باشد و زمان هم دهه 60 میلادی باشد.

http://gallery.milit...19731982684.jpg

خلبانهای رکورد شکن رهگیر اف-12 مشخصات و سال ثبت رکوردها در عکس موجود است.


این مشخصات هنوز جالب و آرمانی است. این نشان می دهد پول ، تحقیق و داشتن نسلی از نوابغ چه قدرتی ایجاد می کند. نسلی از نوابغ آمریکایی تسلیحاتی ساختند که هنوز هم وقتی می خواهید راه آنها را ادامه دهید با وجود تکنولوژی مدرن امروزی کار تا حدود زیادی مشکل و غیرممکن میشود. لاکهید اف-12 پتانسیل لازم برای تبدیل شدن به یک بمب افکن استراتژیک را داشت. اختفا در اف-12 در اول راه بود و بیشتر سرعت بالا و جمر مدرن آن برتری ایجاد می کرد. حال چند دهه بعد لاکهید اف-22 رپتور سرعت را با اختفای رکورد شکن خود ترکیب کرده است.



طرح لاکهید اف-19 در مدل Z


http://gallery.milit...51687377031.jpg

چطور آنها بدون داشتن ابر کامپیوتر و دستگاه خودکار توانسته اند 50 سال پیش چیزی بسازند که هنوز هم با تکنولوژی کنونی ساخت نمونه دیگر آن با دشواری همراه است. جالب اینکه رکورد آنها هنوز شکسته نشده است.


http://gallery.milit...36737198163.jpg

بن ریچ رئیس فقید بخش اسکانک لاکهید در مورد جنگنده ای صحبت کرده که این جنگنده تمام تکنولوژی محرمانه سیاه در آن قرار داشته و حداقل 50 سال جلوتر از زمان خودش بوده اما عدم علاقه دولت به طرح بدلیل سیاست رقابت و کاهش هزینه ها منجر به حذف موارد فوق شد.



اف-22 رپتور و اختفا :


ورودی وخروجی موتورها و نقش آن در گریز از رادار:

طراحی کانال ورودی هوا در یک جنگنده نقش مهمی در کارایی موتورها دارد و این در یک جنگنده پنهانکار بسیار مورد توجه می باشد. اف-22 در این زمینه طراحی درستی داشته که باعث شده کانال ورودی هوا در این جنگنده تا حد ممکن سطح مقطع راداری کمی داشته باشد. هنوز هم مهمترین مشکل طراحی پنهانکارها ورودی هوای آنها است ، شما میتوانید در طرح خود ورودی هوا را به قسمت بالای بدنه ببرید و استیلث برتری داشته باشید اما مشکل فراهم کردن هوای کافی برای موتورها است این در مانورها دست شما را خواهد بست.

همچنین شما می توانید بدنه را برای مانور برتر طراحی کنید اما قابلیت مخفی بودن را فدا کنید. راز در داشتن یک بدنه مخصوص است که هم مانورپذیری و هم مخفی بودن را برای ما فراهم کند و کیفیت کارباید در سطح بسیار بالایی باشد.

اف-22 در این زمینه بسیار خاص طراحی شده است. هم به مانورپذیری توجه شده و هم سطح مقطع راداری ناچیزی بدست آمده است.




شما بلوکر و ورودی هوای موتور اف-18 سوپر هورنت را می بینید و نقش آن در پنهان بودن نسبی این جنگنده از دید رادارها بخصوص در برابر دیگر جنگنده ها




کانال ورودی هوا در اف-22 با طراحی S شکل خود و مواد جاذب امواج از برخورد امواج رادار به تیغه موتور جلوگیری می کند. بعلاوه نقشی که در کاهش سرعت هوای ورودی در سرعت های بالا ایفا می کند.




موتور نمونه اولیه YF-22 از نوع پرات اف-119



پرتو رادار با ورود به نازل موتور اف-22 کاملا به دام می افتد. بلوکر پرتو رادار در شکل بالا مشخص است. و دو قسمت که هنوز نقش آنها معلوم نیست اما نقش مهمی در استتار راداری نازل دارند.



فاصله آمریکا با اروپا در زمینه اختفا:

نزدیکترین کشورها به آمریکا از نظر دسترسی به علم برتر نظامی و پشتوانه علمی بالا جهت خلق تسلیحات رادارگریز، کشورهای اروپایی هستند.


http://gallery.milit...60777121626.jpg

طبق گزارش EADS مهندسان و محققین نیروی هوایی آمریکا از سال 2003 شروع به فعالیت روی نسل پنجم استیلث کرده اند که نتیجه بسیار حیرت آور خواهد بود به احتمال زیاد بمب افکنی که بعد از بی-2 به میدان وارد می شود از این نسل است.



http://gallery.milit...23825157005.jpg

http://gallery.milit...34091158006.jpg

شاید تصور شود اف-22 آخرین توان مهندسین آمریکایی در اختفا باشد. اما در واقع آنها دارند روی اختفا با میزان سطح مقطع راداری -70db یا 0.0000001 متر مربع کار می کنند که جهش بعدی در تسلیحات آمریکایی ایجاد می کند.

در اروپا وضعیت کاملا متفاوت است اروپایها نزدیکترین رقیب آمریکا در اختفا امیدوارند تا قبل از سال 2025 به سطح مقطع راداری منفی -30db یا 0.001 متر مربع برسند و در هواپیماهای بدون سرنشین خود از آن استفاده کنند. هدف نهایی آنها در رسیدن به سطح مقطع راداری منفی -40db یا 0.0001 متر مربع است. این سطح مقطع که اروپایها آن را هدف نهایی میدانند را آمریکا فتح کرده است آن هم در 1985 آنها موفق به تکمیل تکنولوژی اختفای فوق شدند. و در 1990 ساخته این صنعت بیرون آمد.

انگلستان در حال ساخت یک جنگنده پنهانکار با توان پرواز در ارتفاع بالا و پایین است که بر اساس شنیده های افرادی که طرح اولیه را دیده اند آن را شبیه نمونه اولیه لاکهید اف-117 توصیف کرده اند.



این یعنی اروپایها به 20 تا 25 سال زمان نیاز دارند تا تازه به تکنولوژی اختفای آمریکا در دهه 1990 برسند. وقتی پای فن آوری گریز از رادار میرسد آمریکا چند دهه جلوتر از دیگر کشورها حرکت می کند.




آمریکا در اشتراک فن آوری جنگنده اف-35 با دیگر متحدان خود بسیار سخت گیری کرده ولی شاید نیاز به چیزی دارد تا کمی متحدان را از توجه به اف-22 بازدارد. و اف-35 برای متحدان یک سلاح با ارزش بالا خواهد بود که نزدیکترین سلاح به مفهوم اف-22 رپتور است. هر چند آمریکا همه چیز را برای دیگران فاش نمی کند.

در ادامه متوجه می شوید آمریکا به چه توانی در استتار رسیده است.



مقایسه سطح مقطع راداری اف-22 با یک اف-15

همیشه بر سر میزان قدرت اف-22 در مخفی شدن از دید رادارها بحث شده است شاید در ادامه بتوان به یک دید منطقی از میزان اختفای راداری این جنگنده رسید.




سمت راست اثر جنگنده اف-15 و در سمت چپ اثر شکاری اف-22 رپتور در رادار دیده می شود.




جنگنده اف-15 دارای اثر رادار نهایی به اندازه یک درب بزرگ می باشد.




شکاری اف-22 رپتور با وجود نزدیک تر بودن به رادار دارای اثر نهایی یک زنبور بوده و در صورت باز بودن درب قسمت تسلیحات داخلی اثر آن معادل پرواز یک پرنده می شود تا زمانی که درب قسمت تسلیحات باز باشد. این اثر ناچیز کار کشف آن را دشوار می کند. مگر اینکه شما راداری با این میزان قدرت در شناسایی یک زنبور داشته باشید و هر موجود جاندار پرنده را اف-22 تشخیص دهید و تازه رادار شما باید روی این زنبور کوچک قفل کند کاری که فعلا با وجود سرعت بالای اف-22 و فرکانس کاری رادارها و سیستم کنترل آتش آنها به کاری غیر ممکن تبدیل می شود.


مقایسه یک درب بزرگ با یک زنبور خود دید بهتری از توان مخفی شدن اف-22 به ما می دهد.




در عکس بالا محدوده سبزرنگ مربوط به سیستم کنترل آتش و ردیابی اهداف در رادارهای باند X دیده می شود و در ادامه در محدوده فرکانس 14.3 گیگاهرتز تازه سطح مقطع راداری اف-22 برای سیستم کنترل آتش رادارها شروع به افزایش می کند! عملا فاصله بسیار زیاد است.

این یعنی رادار اگر بخواهد در فواصل معمول که دیگر جنگنده ها را رهگیری می کند ، اف-22 را رهگیری کند باید توان کار در فرکانس دو برابر فرکانس کنونی یعنی بالای 14 گیگاهرتز جهت قفل روی اف-22 داشته باشد و نمودار نشان می دهد میزان افزایش سطح مقطع در این فرکانس بالا تازه شروع می شود. و حتی افزایش در این محدوده بسته به فاصله رادار از اف-22 افزایش و کاهش می یابد. هر چند همانطور که در قسمت های بعد می بینیم اف-22 در مقابل این رادارها نیز بی امکانات به میدان نیامده و قدرت تشخیص قفل راداری و اقدام متقابل در محدوده فرکانسهایی بالاتر از این را دارد.

در کل تنها تهدید برای اف-22 در فرکانس بالا بوده که طراحان اف-22 از قبل آماده روبرو شدن با آن هستند. البته اگر تا ساخت سیستم کنترل آتش فوق پوشش بدنه اف-22 همانی که هست بماند که باید گفت خیر پاسخ منفی است پوشش تغییر کرده همیشه اف-22 یک قدم جلوتر خواهد بود!



آزمایش محرمانه روی سطح مقطع اف-22:

فکر آزمایش سطح مقطع راداری جدید زمانی شکل گرفت که طرح تبدیل اف-22 از یک جنگنده هوا به هوا به یک بمب افکن استراتژیک نقطه زن با هدف سرکوب پدافندهای هوایی مدرن روی میز قرار گرفت و چه سلاحی برتر از اف-22 که از بمب افکن B-2 هم در گریز از رادارها برتر است و هم سرعت بالاتری دارد. یکی از دلایل ساخت بمب های SDB وجود اف-22 و اف-35 بوده است.




یک آزمایش روی اف-22 با هدف بررسی توان درگیری این جنگنده با سیستم های پدافند هوایی جدید در تاسیسات سرپوشیده هلندال آنجام شد. هدف ، دادن اطمینان به دولت جهت بررسی توان عملیاتی این شکاری در مواجه با تهدیدات موشکهای زمین به هوای جدید بود. سرپرست گروه تحقیق آقای کریس بلیک بود.


http://gallery.milit...37375801326.jpg

آقای بلیک مامور تایید نتیجه آزمایشات برای نیروی هوایی و وزارت دفاع بود ،حداقل در بحث آزمایشات در مرحله اول آزمایش مدلی از نمونه کامل و عملیاتی اف-22 بصورت وارونه در مقابل رادار قرار گرفت و سپس مدل در مرحله بعد از زاویه پشت در مقابل رادار قرار داده شد.


http://gallery.milit...07037969870.jpg

در عکس بالا شما فاصله رادار در پایین عکس و اف-22 در بالای عکس را می توانید ببینید.


http://gallery.milit...54354730081.jpg

در این آزمایش رادار در فاصله نزدیکی از سکوی آزمایش قرار داشت که این نیز در نوع خود اولین آزمایش با این دقت بود ، رادارها بارها در باندهای فرکانسی بالا و پایین سطح بدنه اف-22 را پویش کردند و نتیجه عملا نزدیک به صفر بود. آقای بلیک اشاره کرده است که توان پنهان بودن این جنگنده یک کابوس برای سیستم های دفاعی خواهد بود. او گفته اف-22 برتری را در هر نبردی تضمین می کند.


( با این قدرت اختفای بالایی که اف-22 رپتور دارد عملا می تواند تا نزدیکی جنگنده دشمن حتی از روبرو نزدیک شود و دیده نشود این یعنی موشک آمرام با توجه به برد خود جای هیچ حرفی باقی نخواهد گذاشت. هر چند هیچ وقت اف-22 از روبرو به دشمن نزدیک نمی شود و تا این میزان هم نزدیک نخواهد شد که به دشمن شانس برابر دهد.)




جنگنده اف-22 بسیار سطح مقطع کمتری نسبت به قوی ترین رادار روسی دارد. و فقط زمانی که بسیار نزدیک شود قابل کشف می گردد که در عمل اف-22 در بهترین شرایط برای دشمن یعنی از روبرو می تواند تا 28.8 کیلومتری جنگنده ای مانند Su-35BM برسد و کشف نشده باشد. در صورتی که خیلی زودتر جنگنده روسی توسط اف-22 کشف و رهگیری شده است. نمودار بالا گویایی میزان برد سنسورها در مقابل سطح مقطع اف-22 رپتور است.

جنگنده اف-22 رپتور دارای سطح مقطع ( -40 Dbsm) است که پایین ترین سطح مقطع ممکن
قسمت ( VLO) در نمودار است.

این میزان اختفا برای اف-22 در مقابل بهترین رادارهای روسی به شما نشان می دهد این جنگنده در مقابل رادارهای نسل قبل و دیگر رادارها تا چه میزان مخفی است.




در تصویر بالا شما میزان سطح مقطع چند جنگنده روز دنیا را می بینید و مقایسه کنید شکاف بین تکنولوژی اختفای آمریکا و دیگر کشورها. برد کشف سنسور موشکهای روسی بر اساس فاصله و سطح مقطع به مترمربع مشخص شده که هیچ کدام تهدیدی برای اف-22 نیستند. چرا که برد کشف آنها با توجه به سطح مقطع اف-22 بسیار کم خواهد شد. و اگر اف-22 در فاصله زیر 16 کیلومتر باشد توان دنبال کردن آن برای قویترین سنسور وجود خواهد داشت.



آیا با این میزان توان اختفا برد موشک آمرام کم است؟

خطر اف-22 با موشک آمرام به همان میزانی است که یک اف-14 تامکت با موشک فونیکس با بردی تا 400 کیلومتر قابل تصور است. یعنی نقص برد کم آمرام در برابر موشک هایی مانند فونیکس یا آرچر را اف-22 با اختفای خود پوشش می دهد. اما خطر یک اف-22 مخفی با موشک برد کوتاه چند برابر یک جنگنده معمولی با موشک برد بلند است به دو دلیل:


اول : اف-22 برای خلبان دشمن قابل کشف نیست مگر اینکه بسیار نزدیک باشد. جنگیدن با یک مبارز مخفی کار احمقانه ای خواهد بود. داشتن 20 موشک هوا به هوا با برد دسترسی بالا وقتی رقیب شما در رادار و سنسور شما دیده نمی شود ارزشی ندارد.

دوم : اف-22 در برد بسیار خوبی برای قفل کردن سلاح قرار دارد. قدرت رادار آن خیلی بیشتر از برد موشک آمرام است و جم کردن آن دشوارترین کار روی زمین بعلاوه فرصت برداشتن قفل راداری چندان زیاد نیست. البته اگر بتوان رهگیری توسط اف-22 را تشخیص داد قبل از اینکه خیلی دیر شود.




پوشش محرمانه بکار رفته در اف-22 در مقابل امواج با فرکانس های بالا و پایین واکنش متفاوتی دارد. و به هر راداری واکنش خاصی نشان می دهد. نوع بازتاب عجیب و جذب امواج این پوشش مخصوص به گیج کردن و فریب رادارها کمک می کند. شاید بشود گفت پوشش فوق یک نوع نانو پوشش زنده یا حداقل قابل تغییر است. بر اساس بعضی گفته ها پوشش فوق هوشمند بوده امواج را جذب و مغشوش می کند.

استتار راداری ، حرارتی ، سیگنالی و در کنار اینها قدرت الکترونیکی بالا ، اف-22 را مبدل به یک جنگنده بسیار جلوتر از زمان خود نموده است. اما اف-22 هر روز در حال تحول و تغییر است ، هم در سطح مقطع راداری و هم در تجهیزات این روند پیشرفت ادامه دارد.




آنتن و فرستنده در اف-22:

یکی بخش مهم در طراحی یک پنهانکار مدرن بخش مخابرات آن میباشد. این موضوع آنچنان مهم است که داشتن یک طرح برتر بدنه بدون یک مخابرات غیر قابل کشف هیچ ارزشی ندارد!

منشع علم مخابرات غیر قابل رهگیری را میتوان اول بار در پرنده جاسوسی SR-71 دید و سپس بعدها در بمب افکن پنهانکار B-2 دید و این مهم مشکل بزرگ مهندسان شرکت نورث روپ گرومن بود.


http://gallery.milit...84145504200.jpg

رئیس پروژه طراحی این بمب افکن حاضر نشد در مورد روش قرار دادن یک رادار و مخابرات مخفی در این بمب افکن توضیح دهد. او گفت که ما راه را یافتیم البته نمی گویم چطور توانستیم این مهم را آنجام دهیم ، محرمانه است.

باز هم تکرار می کنم بدون این بخش مهم کل پروژه شما هیچ ارزشی ندارد.




حال باید دید مشکل اف-22 با بخش مخابرات چیست! آنتن برای طراحی بصورت مخفی دو مشکل بزرگ دارد. اول برای حفظ کارایی عالی باید بیرون نصب شود و مخفی کردن آن کارایی ارسال و دریافت آن را کاهش می دهد و این خود یک مشکل بزرگ است که چگونه کارایی بالا باشد و مخفی نیز باشد.

اگر مشکل اول حل شود مشکل دوم راه حل دشواری دارد چطور فرستنده در درون هواپیما باشد و سیگنال آن توجه حسگر دشمن و پیامد آن موشک رهگیر دشمن را جلب نکند.انرژی ساطع شده از یک فرستنده به سادگی قابل تشخیص است.


http://gallery.milit...19778611396.jpg

شاید یکی از روشهای محرمانه اف-22 برای انتقال داده بصورت مخفی فرستادن سیگنال با فرکانس بسیار بالا در یک کسر زمانی بسیار کوتاه بصورت کد شده و سپس سکوت کامل است. روش دیگر که مکمل روش قبلی است استفاده از آنتن های متفاوت در بدنه است. بعلاوه انواع روشهای الکترونیکی و مغناطیسی پیشرفته که وجود دارد.


http://gallery.milit...89931364419.jpg

مهندسان پروژه اف-22 راه حل را کشف کرده اند. شیوه حل این دو مشکل در طرح اف-22 محرمانه می باشد و یکی از رازهای این پروژه می باشد.




اف-22 چگونه برای برج مراقبت پرواز قابل دیدن می شود؟

وقتی اف-22 برای رادارهای قوی نظامی قابل کشف نیست چطور توسط اپراتور فرودگاه قابل دیدن باشد. آیا باید در فرودگاه هم اف-22 پنهانکار باشد؟ چطور اف-22 در مانورها برای دیگر جنگنده ها قابل دیدن باشد؟ تا حداقل شانسی به آنها بدهد!

پاسخ در زیر بدنه اف-22 قرار دارد.




از آنجا که در نزدیک پایگاه هوایی نیز رادارها توان دیدن اف-22ها را ندارند. طراحان از یک سیستم افزایش سطح مقطع راداری غیر فعال به نام Luneburg lens radar reflector استفاده کرده اند تا در موقع بلند شدن ، فرود و یا در مانورها بتوان موقعیت اف-22 ها را در آسمان شناسایی کرد.


این سیستم به دلیل هزینه اندک تعمیر و کارایی بالا نسبت به حجم آن از نوع غیرفعال و کوچک طراحی شده که در موقع نیاز بیرون آمده و به رادارها اجازه دیدن اف-22 را می دهد.
در مانورها و جنگ های هوایی تمرینی اف-22 از این قسمت استفاده می کند تا هم تیمی ها ودیگر جنگنده ها اف-22 را در رادار داشته باشند. یکی از تمرینات با اف-22 زمانی که سطح مقطع توسط این سیستم افزایش میابد برداشتن قفل راداری است. که این جنگنده همزمان از تله و الکترونیک خود استفاده می کند.( در قسمت های بعد به این توان بالا پرداخته می شود)



نوع رنگ بدنه:

پرواز در ارتفاع پایین منجر به دیده شدن هواپیما بصورت یک نقطه سیاه در پس زمینه آسمان آبی می شود برای جلوگیری از این امر یک رنگ خاکستری ویژه مشکل را حل می کند.


http://gallery.milit...09759063198.jpg

وقتی از بالا به شکاری اف-22 نگاه کنید بخوبی با زمین زیر آن ترکیب می شود. رنگ مورد استفاده در اف-22 نوع جدیدی از رنگ مشتق شده مورد استفاده جنگنده اف-15 می باشد که تکامل یافته رنگ قبلی است. این رنگ خاص تضمین می کند که هواپیما از دید خلبانهایی که بالاتر از هواپیمای فوق پرواز می کنند و از دید یک ناظر زمینی تا 30 درصد کمتر قابل تشخیص شود.




آینده تکنولوژی پنهانکارها:


http://gallery.milit...95191528663.jpg

تصور کنید هواپیمایی را که مانند یک آفتاب پرست می تواند خود را با تصویر پس زمینه همگام و یک شکل کند. این اف-22 در سالهای آینده خواهد بود.


http://gallery.milit...23768104245.jpg

اگر روی جنگل پرواز کند سطح روی بدنه بشکل زمین و درختان مسیر حرکتش در می آید در حالی که از دید شخصی که در جنگل به آن نگاه می کند هم رنگ آسمان خواهد بود و غیر قابل مشاهده. این یک تخیل شیرین خواهد بود که اکنون ارتش آمریکا در حال کار روی چند پروژه از این دست جهت نامرئی کردن سربازان و تانک های خود در دهه آینده است این پروژه به نتایج درخشانی نیز رسیده است.

شاید باور وقوع این تکنولوژی سخت باشد اما فراموش نباید کرد قبل از نمایش اف-117 توسط اسکانک لاکهید هیچ انسانی به گریز ونامرئی شدن از رادار وسنسورهای حرارت یاب باور نداشت. وجود این نوع تکنولوژی را بیشتر یک فیلم تخیلی تصور می کردند. اما اف-117 خود را ثابت کرد و گواهی روشن بر آینده درخشان این تکنولوژی بود و در حال حاضر شکاری اف-22 چالاک ، سریع و بسیار مرگبارتر از نسل قبل راه را ادامه می دهد.



فن آوری RPT دکتر سوسومو تاچی دانشگاه توکیو:


http://gallery.milit...14295072970.jpg

دکتر سوسومو تاچی یک فیزیکدان در دانشگاه توکیو می باشد و روی یک ابتکار ویژه کار می کند که نتیجه آن ما را به شنل نامرئی نزدیک می کند این شاید کمی سخت قابل باور باشد اما بخوبی کار می کند. تنها چیزی که لازم دارد پول و زمان جهت کاربردی کردن آن است که این کاملا فراهم شده است.


http://gallery.milit...58011101055.jpg

در این تکنولوژی با استفاده از یک ردای ویژه که پوشیده از پیکسلهای تصویر ساز بسیار کوچک است و یک پروژکتور تصویر پشت سر فرد را روی ردای پوشیده شده منعکس می کنند و در نتیجه جسم فرد نامرئی می شود.


http://gallery.milit...88271851972.jpg

کارایی این ردای گرانقیمت آنقدر عالی می باشد که اگر ردا چین خوردگی داشته باشد باز هم کار نمایش خود را درست آنجام داده و تصویر بوجود آمده مشکلی نخواهد داشت. چرا که پیکسلها بسیار کوچک هستند. این ردار برای مخفی کردن اجسام ثابت بیشتر کارایی دارد.

البته دکتر خود بیان کرده به قصد استفاده نظامی این ردا را نمی سازد اما دینامیت هم قرار نبود سلاح باشد یا دکتر ریچارد گتلینگ هم گفته بود مسلسل دوار خود را برای پایان جنگ اختراع کرده است.



تکنولوژی مرکز تحقیقات نیروی زمینی ارتش ایالات متحده:


http://gallery.milit...13512536787.jpg


http://gallery.milit...83150054016.jpg

در طرح نیروی زمینی ایالات متحده مانند روش بالا عمل می شود.برای درک این تکنولوژی نمونه عملی از چگونگی روش بصورت ساده در دو عکس بالا نشان داده شده تا کاملا نحوه عمل استتار مشخص شود. ترکیب هزاران دوربین کوچک و صفحه تصویر ساز کوچک در کنار یکدیگر جهت پوشش پشت و جلو یک جسم.

در این شیوه دوربین در کنار پیکسلهای تصویر ساز قرار گرفته و مثل یک دیوار کاشی کاری شده تصویر پشت را به جلو و بلعکس منتقل می کند و جسم پوشیده شده با این پوشش به سختی قابل تشخیص می باشد یا عملا غیر قابل دیدن می شود. این روش برای اجسام متحرک طراحی شده است.

این شیوه عمل ، ارتش آمریکا را در دهه آینده متحول می کند.


http://gallery.milit...52423542731.jpg

اف-22 در آینده می تواند از نظر بصری نامرئی شود.


http://gallery.milit...91634476404.jpg

سرپرست بخش اسکانک لاکهید می گوید : می توان با استفاده از تغییرات شیمیایی و الکتریکی کنتراست و رنگ بدنه هواپیما را تغییر داد.ما به تولید کاربردی این تکنولوژی نزدیک شده ایم.




نتیجه همه موارد گفته شده و مواردی که هیچ اطلاعاتی در مورد آنها به بیرون راه پیدا نکرده قابلیت نبرد ماوراء دید بصری خطرناکی به شکاری اف-22 داده بصورتی که به دشمن حمله می کند بدون اینکه دشمن هشداری دریافت کند یا چیزی ببیند.


اف-22 فقط تاج تکنولوژی اختفا نیست. اختفا فقط یک بازوی قدرتمند این جنگنده است. چیزی که در درون این جنگنده خفته ، از اختفای برترش کمتر نیست. در ادامه خواهیم فهمید که اف-22 رپتور فقط یک بدنه با سطح مقطع راداری بسیار کم نیست و مفهوم سیستم آن حداقل 20 سال از دیگر تسلیحات جلوتر است و اینکه چرا تکنولوژی بی رقیب اف-22 برتری را در هر نبردی تضمین می کند!

کلیه ی این مقاله از military.irبوده استو هرگونه بردات از این مقاله با ذکر منبع مجاز میباشد

اف- 22 رپتور جهشی بزرگ(3)

سرعت - استقامت پروازی – مانور

ابتدا چند نکته تاریخی را بیان می کنم که در ادامه اهمیت مواردی را در طراحی یک جنگنده و بمب افکن برای قرن جدید نشان می دهد.

نکته اول: در جنگ مدرن سرعت مهمترین فاکتور پیروزی است. همه دوستان میدانند راه عبور از هر سپر دفاعی جهت دست یافتن به اهداف ارزشمند دشمن رابطه مستقیم با سرعت دارد. گواه موفقیت سرعت بر سپرهای دفاعی اکنون بازنشسته شده اما هنوز هم اگر به آسمان باز گردد هیچ سپر دفاعی مدرنی توان ایستادگی در برابرش را ندارد. پرنده سیاه SR-71 در زمان خود و چه در حال حاضر مشکل گشای بزرگ ایالات متحده است و هنوز می تواند بدون مشکل به حریم هوایی روسیه که مرگبارترین سپر دفاعی دنیا را دارد وارد شود.

نکته دوم: در طول جنگ ویتنام هیچ هواپیمایی با سرعت صوت پرواز نکرد با وجود اینکه مجهز به این قابلیت بودند. آمریکا در آن زمان جنگنده هایی مخصوص پرواز با سرعت فراصوت در اختیار داشت که میتوانستند بمب اتمی نیز حمل کنند و دلیل سرعت فراصوت عبور از سپر موشکهای زمین به هوای شوروی و بمباران شوروی در صورت یک حمله اتمی از سوی شوروی بود.

اما چرا سرعت فرا صوت درویتنام کاربردی پیدا نکرد؟

دلیل این بود که با پرواز فراصوت سوخت بزودی تمام می شد و خلبان مجبور به فرود در خاک دشمن می شد. مسیر پرواز و بمباران در ویتنام مانند مسیر پرواز به شوروی نبود نیاز به پرواز و هدفگیری چند هدف و سرکشی مداوم روی مناطق درگیری بود. این با شرایط جنگ با شوروی متفاوت بود. از طرفی سوخت خام پس سوز را فعال می کند و این یعنی مقادیر زیادی سوخت لازم می شود. از طرفی پس سوز جنگنده ها را طعمه ای موشکهای حرارت یاب می کرد. مهمتر از همه عامل فرسوده شدن سریع موتورها استفاده از پس سوزها بود و این یعنی هزینه تعمیر بالا.

معمولا در داگ فایت از پس سوز برای فرار و افزایش سرعت در مانورها استفاده می شود. حال در دیگر جنگنده ها فعال کردن پس سوز و کنترل جنگنده همزمان توسط خلبان آنجام می شود و درگیری با جنگنده دشمن و تنظیم زمان شلیک موشک نیز به مشکل خلبان خواهد افزود.در ادامه می بینیم اف-22 مزیت بزرگی در مبارزه هوایی دارد و این بدلیل داشتن موتورهای جت هوشمند و قدرتمند آن است که مبارزه هوایی را آسان نموده است.


اف-22 بدون مخازن سوخت بیرونی برد وسیعی را پوشش می دهد حتی با سرعت سوپر کروز

اف-22 با یک ساختار مستحکم و مجهز به موتوری پا به میدان نبرد گذاشته که مشکلات گذشته را حل کرده است. مصرف سوخت قابل قبول و سرعت فراصوت امکان حمله مداوم را فراهم کرده است.با اف-22 می توان به مدت طولانی با سرعت به مناطق درگیری سرکشی کرد.



موتور اف-22 معجزه ای شرکت پرات و ویتنی


موتور پرات اف-119 یک معجزه در طراحی و مکانیک می باشد. موتوری با توان ایجاد قدرت بالا و یک برتری بدون رقابت ، کمترین میزان حرارت ممکن در یک موتور جت.
شرکت پرات و ویتنی در این موتور از تجربه ساخت موتور از سال 1925 تا کنون و موتور قدرتمند پرنده سیاه استفاده کرد.

موتور پرات F119 پیشرفته ترین موتور ساخته شده تا کنون برای یک جنگنده است که مخصوص برتری هوایی و جنگ در قرن جدید ساخته شده است. میشود تفاوت جهش تکنولوژی این موتور نسبت به دیگر موتورها را مانند تفاوت موتور پیستونی با موتور جت دانست.


موتور پرات و ویتنی F119 یک موتور توربوفن پیشرفته است که در خود تجربه 40 سال تحقیق را مخفی کرده است.

این موتور دارای ویژگی های زیر است:

1- استیلث مجتمع درونی پیشرفته
2- بردار رانش مدرن وهوشمند
3- نسبت رانش به وزن بی سابقه
4- قابلیت سوپرکروز بدون نیاز به پس سوز
5- چابکی رزمی بی نظیر
6- قابلیت اطمینان بالا

این موارد باعث شده اف-22 بتواند بدون به خطر انداختن ماموریت ، مخفیانه دشمن را شکست دهد.

این موتور مجهز به چندین تکنولوژی منحصربه فرد است که قابلیت عملیاتی و اطمینان آن را در جهان بی همتا کرده است.

Pratt & Whitney F119-pw-100 Turbofan Engine

موتور مجهز به یک فن سه مرحله ای یکپارچه است که شامل یک توربین با فشار پایین ، یک توربین اصلی مجهز به یک کمپرسور شش مرحله ای و یک توربین تک مرحله ای با فشار بالا است که از جدیدترین پره از جنس کریستال استفاده می کند و درکنار اینها یک خنک کننده بسیار قوی و کوچک که فن آوری آن محرمانه است و فقط جهت نصب در این موتور بصورت کم حجم طراحی شده است.

کمپرسور فشار بالا در این موتور ویژگی های آیرودینامیکی بسیار پیشرفته ای دارد. مخصوصا ایرفویل ، دیسک ها و پره روتور برای تضمین دوام در شرایط کاری طولانی از جنس فلز تیتانیوم به روش یکپارچه ساخته شده که این نوع روش ساخت و مواد بکار رفته محرمانه باقی مانده است. ازنکات جالب این موتور توخالی بودن تیغه ها است که روش این نوع ساخت هم از موارد محرمانه است. اما باعث شده سرعت دوران بالایی ایجاد شود و نتیجه این نوع ساخت وزن بسیار کم و استحکام بسیار بالا است.

در عکس بالا شما توخالی بودن توربین را با اندکی دقت می بینید.


از نکات دیگر ساخت که حیرت آور است قابلیت متحرک بودن توربین است که باعث می شود روی شافت حرکت کند این قدرت مدیون روشی ترکیبی از اتصال و اصطکاک مدرن است که باعث شده موتور در زمان کار تغییر توان بسیار وسیعی داشته باشد.

تصور علمی که باعث شده تا توربین را متحرک طراحی کنند و در سرعت دوران بسیار بالا متحرک باشند و چطور سطوح متحرک روی هم اصطکاک دارند دور از ذهن است اما فقط تصور کنید موتور مجبور باشد با پس سوز مدتها پرواز کند چه فشاری به قطعات متحرک وارد می شود.

موتور پرات F119 دارای این خصوصیات است که رقیبان در ساختش ناتوان هستند.

(خصوصیت متحرک ساختن توربین را می توان نتیجه تکنولوژی مشابه در موتور پرات J58 دانست که کارایی خود را سالها قبل ثابت کرده است)

قدرت این موتور در حالت سوپرکروز باعث سرعت سیر هوایی بالای 1.7 ماخ بدون پس سوز شده که جنگنده اف-22 را از دیگر جنگنده های فعلی کاملا برتر می کند.


موتورهای پرات اف-119 دارای اثر حرارتی به میزان تا 60 درصد کمتر از دیگر موتورهای جت هستند.
موتور اف-22 باعث شده این جت بتواند در تمام طول عملیات ، بدون هیچ مشکلی با سرعت 1.7 ماخ پرواز کند در صورتی که دیگر هواپیماها فقط با پس سوز روشن برای مدت کمی می توانند این وضعیت را ادامه دهند. و این فقط نیمی از توان این موتور است، اگر خلبان تصمیم به حرکت با سرعت بالای 1.7 ماخ بگیرد این موتور نشان داده قدرت رساندن سرعت این جت را به بالای 2.25 ماخ و فراتر از این دارد و این روند را می تواند بدون هیچ مشکلی تا چند ساعت ادامه دهد.

در دیگر موتورها این کار منجر به نابود شدن و ذوب شدن نازل و موتور می شود. در این جنگنده اهرم سرعت را حرکت دهید و روی سرعت مورد نظر قرار دهید سپس ببینید چطور کامپیوتر کنترل کننده موتورها سرعت را با دقت درصد تنظیم می کند.


شرکت پرات و ویتنی در این موتور از یک سامانه هوشمند تهیه گزارش وضعیت استفاده کرده که با اتصال کامپیوتر به پورت مخصوص موتورها ، می توان عیوب بوجود آمده و راندمان کاری موتورها را در زمان پرواز بررسی و به مهندسین روی زمین کمک کند تا عیوب را ردیابی کنند و در صورت نیاز تنظیمات را تغییر دهند.هر نوع از کار افتادن موتور قابل پیگیری می باشد. همچنین این اولین موتور جت مجهز به کامپیوتر درونی هوشمند است.

برتری اف-22 به واسطه داشتن همچنین موتوری هنوز بخشی از توان بی رقابت این جنگنده می باشد. تجربه ای شرکت پرات و ویتنی در طراحی موتور پرنده جاسوسی SR-71 با رکورد سرعت 3.3 ماخ که هنوز شکسته نشده و ساخت موتور برای انواع جنگنده باعث ویژه بودن اف-22 در دنیا شده است.


اف-22 اولین جنگنده است که می تواند سیستم بردار رانش را در سرعت بالای 1.6 ماخ مورد استفاده قرار دهد اگر کمی در محاسبه مشکل باشد فشار گازهای خروجی کل نازل را نابود می کند. فقط به فعالیت سیستم بردار رانش در سرعت سوپر کروز توجه کنید و فشاری که به نازل در موقع استفاده وارد می شود. اساسا اف-22 بردار رانش را هم در سرعت سیر هوایی صفر و هم در سرعت بالا میتواند مورد استفاده قرار دهد.

قیمت یک جنگنده اف-22 تقریبا 140 ، یک اف-14 تامکت 38 میلیون و یک اف-18 هورنت حدود 58 میلیون دلار است.

قیمت یک موتور فانتوم اف-4 در بازار سیاه تا 1 میلیون دلار می رسد .در مقابل قیمت یک موتور پرات F119 در سال 2012 برابر 10 میلیون دلار است. یعنی حدود 7 درصد قیمت اف-22 و این یعنی 2 موتور اف-22 روی هم معادل نصف قیمت یک اف-14 تامکت است و معادل قیمت 10 موتور فانتوم اف-4!

از نظر امنیتی نیروی هوایی از موتورهای ذخیره پرات F119 مانند یک بمب اتمی مراقبت می کند ، در بازار سیاه قیمت موتورهای اف-22 بسیار بالا است.


سقف سرعت واقعی اف-22 چقدر می باشد؟

همیشه در مورد نهایت سرعت جنگنده اف-22 بحث بسیاری می شود و نظرات متفاوتی مطرح می شود اما کنار هم قرار دادن مواردی می تواند به ما کمک کند تا نهایت سرعت این جت را در عمل تخمین بزنیم. حال شاید بتوان جوابی منطقی برای این سوال یافت.

موتورهای این جنگنده سه قابلیت سوپرکروز ، پس سوز ، و بردار رانش را با هم دارند. حداکثر قدرت موتورها بر اساس منابع مختلف 173 کیلو نیوتن می باشد که تخمین زده می شود در حالت سوپر کروز سرعت اف-22 بالاتر از 1.72 ماخ و در حالت پس سوز سرعت بالای 2.4 ماخ باشد.

ابتدا تصور میشد موتورها آنچنان توانا نباشند اما مشخص شده موتور این جنگنده فراتر از تصور عمل می کند.


بر طبق گزارش شرکت لاکهید اف-22 رپتور از نظر طراحی محدودیتی در سرعت ندارد، بخصوص بیان شده این جنگنده در ارتفاع کم در صورت خاموش کردن سیستم هشدار سلامت خلبان می تواند به رقم شگفت آور 2.42 ماخ دست یابد.

از طرفی موتور J58 که در SR-71 نصب شد و رکورد سرعت 3.3 ماخ را بجا گذاشت در نهایت توان نیروی برابر 34000 پاند تولید میکرد که هنوز 1000 پاند از توان موتور پرات F119 که در اف-22 نصب شده کمتر است! موتور اف-22 در نهایت توان خود 39000 پاند نیرو تولید می کند! یعنی دو موتور اگر در نهایت قدرت خود عمل کنند به اف-22 نیروی رانشی برابر 78000 پاند می دهند. از طرفی وزن اف-22 با هواپیمای SR-71 را مقایسه کنید تا نسبت رانشی بالای اف-22 را درک کنید. این یعنی اف-22 از چیزی که تصور می شود سریعتر است.

مهندس لاکهید در پایگاه هوایی آرنولد ( مرکز تحقیقات نیروی هوایی AEDC) تست موتور F119


درخلال سالهای 2001 تا سپتامبر 2005 بر طبق گفته ژنرال جان جمپر ، خلبانها در آزمونها با سوپر کروز موفق به پرواز سریعتر از 1.7 ماخ شده اند. همچنین بیان شده که در صورت عدم استفاده از سیستم بلوکر می توان با این جنگنده به سرعتهایی بالاتر از 2.5 ماخ دست پیدا کرد.


خلبان تست پروژه اف-22 آقای پل متز اشاره کرده قدرت تولیدی موتور اف-16 واف-15 در حدود 23000 تا 29000 پاند می باشد و موتور رپتور در کلاس 35000 پاند قرار دارد.در آزمایشات اف-22 به راحتی نرخ صعود بالاتری از اف-15 داشته و سرعت به حدود 1600 مایل در ساعت 2.42 ماخ بدون پس سوز نیز رسیده است. اف-15 فقط با پس سوز روشن می تواند به سوپر کروز اف-22 برسد ولی فقط برای زمان کوتاه توان رقابت با اف-22 را دارد.

جنگنده ای مانند اف-15 قدرت رسیدن به سرعت 2.5 ماخ در حالت روشن بودن پس سوز را به شرط عدم حمل سلاح سنگین دارد و با در نظر گرفتن اندازه و وزن آن با اف-22 و طراحی چند دهه پیش آن و طراحی مدرن اف-22 این جای تعجبی ندارد که اف-22 که جنگنده قرن جدید است سریعتر از اف-15 باشد، اف-15 مجبور بود سلاح را در بیرون حمل کند اما اف-22 مشکلی از این نظر ندارد پس مشکلات دیگر جنگنده ها را ندارد. شتاب بالاتر ، سرعت بالاتر و مانور برتر باعث می شود برتری داشته باشد.


این در زمان بلند شدن از روی باند کاملا مشخص است. یک اف-15 به 2.5 کیلومتر باند نیاز دارد اما اف-22 می تواند به راحتی بدون پس سوز در اندک زمانی از روی باند بلند شود با وجود حمل سلاح بصورت کامل.

وقتی اف-15 به نمایندگی از سوی جنگنده های دیگر در مقابل اف-22 قرار میگیرد نتایج گویایی یک رقابت سخت است با در نظر گرفتن اینکه اف-15 نوع S پیشرفته ترین جنگنده هوا به هوای آمریکا است که مامور مراقبت از حریم هوایی آمریکا در مقابل حمله دشمنان این کشور است.


مانورپذیری بالا

راز مانورپذیری بالای اف-22 و ثبات در طول اجرای مانورهای پیچیده را باید در سیستم مدرن و پیچیده کامپیوتری و طراحی بی نقص بدنه و موتورهای بسیار پیشرفته جست.


سیستم بردار رانش دو بعدی این جنگنده یک سیستم بردار رانش با خصوصیت همگرا و واگرا شدن است که می تواند 20 درجه تغییر زاویه ایجاد کند.

سیستم بردار رانش در اف-22 با سیستم کنترل پرواز یکپارچه شده است و بصورت خودکار توسط سیستم الکترونیکی و دیجیتالی (FADEC) تنظیم و کنترل می شود. این سیستم منحصر به فرد جدید ، صدها پارامتر و موقعیت عملیاتی و مانوری را در خود ذخیره دارد و از آنها در طول اجرای انواع مانور بسته به سرعت جنگنده استفاده می کند.


همچنین این سیستم کنترل پیچیده دارای ویژگی پیشرفته ای تشخیص و مدیریت عملکرد موتور در هر شرایطی است که برای تیم پشتیبانی اطلاعات لازم را در مورد محل آسیب وارد آمده در طول کار و یا آسیب جنگی وارد شده می دهد. از نکات جالب امکان ترمیم خودکار موتور از سوی این سیستم است که می تواند موتور را در زمان پرواز جنگنده ، دوباره به شرایط کار بازگرداند.

این کار توسط فعال شدن آزمون قطعات موتور و سپس پردازش میزان آسیب وارده توسط کامپیوتر موتور و در نهایت آنقدر آزمون وخطا توسط الگوریتم مدرن موتور آزمایش می شود تا موتور کارایی خود را بازیابد. شاید موتور مانند اولش کار نکند اما سیستم شیوه کار موتور را تغییر داده تا موتور جنگنده باعث کاهش عملکرد چشمگیر در میدان جنگ نشود.


سیستم کنترل مانور در این جنگنده علاوه بر پشتیبانی از سوی یک موتور که در بالا با توان عمل آن آشنا شدیم. یک سیستم دارد که از تمام سطوح بدنه اطلاعات سنسورهای مکانیکی و الکتریکی را جمع آوری و به کامپیوتر داخلی منتقل می کند.

این سنسورها شرایط جوی ، دما ، میزان فشار هوا ، رطوبت هوا ، محل جغرافیایی پرواز ، حتی زمان پرواز و موارد دیگر را جهت هدایت هواپیما جمع آوری کرده و سپس توابع اجرایی و دستورات را بسته به سرعت و مانور جنگنده به سیستم هدایت منتقل می کند تا اف-22 با آگاهی از شرایط موجود به فرامین خلبان عکس العمل نشان دهد.

در حال حاضر فقط شکاری اف-22 و جنگنده تایفون از این سیستم پیچیده در این سطح استفاده می کنند.

اف-22 از تایفون نیز فراتر رفته و با داشتن موتوری که در موقع اجرای مانور خود نیرو را بسته به نیاز تغییر می دهد تعریف جدیدی از مانورپذیری ارائه می دهد. این همان نکته ای است که دیگر جنگنده ها ندارند و خلبان مجبور است در داگ فایت خود همه چیز را کنترل کند.

( موتورها با کل سیستم در موقع مبارزه فقط برای زدن هدف یکپارچه میشوند. یعنی در زمان مبارزه داده رادار ، سنسورها و قسمت های دیگر در عملکرد موتورها نقش دارند. این اولین بار است که همه قسمتهای یک جنگنده از شرایط مبارزه آگاه هستند و خود هوشمند تغییر می کنند!)

اف-22 با توجه به داشتن سیستم بردار رانش پیشرفته و حجم بالایی الگوریتم هدایت هر نوع مانوری که قابل تصور باشد را آنجام می دهد ، بدون اینکه دچار مشکل عدم ثبات در کنترل شود. اگر شما با اف-15 مانوری را که یک اف-22 در ارتفاع پایین انجام می دهد آنجام دهید به سادگی کنترل جنگنده از دست شما خارج می شود و خود را به کشتن داده اید. اما در اف-22 یک خلبان ناشی نیز می تواند مانور اجرا کند و اگر به سیستم هدایت اجازه دهد جنگنده خود را کنترل کرده و هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.


پرواز سوپرکروز و سیستم بردار رانش توان نبرد نزدیک حیرت آوری به اف-22 داده ، این جت می تواند در آسمان تقریبا به حالت سکون در آید یا کاملا هدفی در پشت سر را با یک چرخش سریع هدف قرار دهد.که این موجب می شود دیگر هواپیماها را در موقعیت خطرناکی قرار دهد.

شکل نازل موتور جت:





انواع نازل موتور جت مورد آزمایش توسط نیروی هوایی انگلستان جهت نصب در جنگنده تایفون




در عکس بالا شما نوعی نازل جت را می بینید و در عکس زیر حرارت نازل فوق با نازل مخروطی موتور جت که معمولا بکار می رود مقایسه شده تا اهمیت شکل نازل خروجی موتور جت را متوجه شوید و نکته اینجاست که اف-22 با زیرکی مهندسان شرکت پرات و ویتنی حالت خاصی به گاز خروجی موتور می دهد و در نتیجه نازل به استتار کمک کرده است.




تفاوت استفاده از نازل معمولی و نازل با طراحی خاص. بخوبی کاهش حرارت تولیدی در عکس دوربین مادون قرمز مشاهده می شود ، همین کاهش منجر به عدم شناسایی حرارت موتور هواپیما و جذب نکردن موشکهای جستجوگر حرارت می شود.




در عکس بالا شما دو نوع طراحی نازل را می بینید در اولی بدون استفاده از جریان هوای سرد میزان اثر حرارتی موتور دیده می شود و در عکس دوم شما تاثیر استفاده از نازل با خنک کننده هوای سرد را می بینید.




شکاری اف-22 با طراحی ویژه نازل مجموعه ای از این روشها را مورد استفاده قرار داده است. در اف-22 موتورها آنچنان هوشمند هستند که میزان ترکیب هوای سرد با گازهای خروجی موتور را کنترل می کنند. و این در استتار حرارتی رپتور نقش مهمی دارد.





نازل و سیستم بردار رانش 3 بعدی و 2 بعدی





نازل های اف-22 نماد کارایی ، استقامت بالا و سطح مقطع پایین راداری می باشند.


چرا شرکت پرات و ویتنی در اف-22 از سیستم بردار رانش 3 بعدی استفاده نکرد؟




ناسا سالها روی سیستم بردار رانش 3 بعدی کار کرده و به نکاتی دست پیدا کرده که امر مهمی برای استراتژی نظامی نیروی دریایی و هوایی آمریکا می باشد. آنها متوجه شدند که سیستم بردار رانش 3 بعدی مانورپذیری را افزایش می دهد. اما هزینه تعمیر آن بسیار زیاد خواهد بود.





آنها مدلهای مجهز به این سیستم برادار رانش را مورد بررسی قرار دادند و پی بردند ساختار این نازلهای سه بعدی منجر به از کار افتادن آنها در زمان استفاده مداوم می شود و با اصول پنهانکار بودن نیز مشکل دارند. و از طرفی بعد از هر پرواز نیاز به بازبینی فنی دارند.



http://gallery.milit...61259358790.jpg

از پایین F-16 MATV شرکت لاکهید با بردار رانش 2 بعدی ، X-31 ساخته مشترک ناسا ، DARPA ، مستر اشمیت آلمان و راکول کالینز آمریکا مجهز به سیستم بردار رانش 3 بعدی و دارای بالاترین میزان زاویه حمله در حالت استال در دنیا ، و HARV F-18 شرکت نورثروپ و مکدانل داگلاس با توان رسیدن به زاویه حمله بالاتر از 65 درجه



http://gallery.milit...31385430109.jpg

همکاری سه مرکز تحقیق بزرگ دنیا روی X-31 مرکز تحقیقات ناسا ، بخش تحقیقات پروژه های پیشرفته دارپا و سازمان تحقیقات هوا و فضای آلمان.





در عکس بالا شما مانور Herbst را که توسط X-31 آنجام شده مشاهده می کنید. در این مانور شما باید ترکیبی از موتور پیشرفته مجهز به بردار رانش ، سیستم کنترل پرواز مدرن و هواپیمایی با توان رسیدن به میزان زاویه حمله بالا در حالت استال داشته باشید. در این مانور هواپیما از مانور کبری نیز بصورت ترکیبی استفاده می کند تا بتواند اینگونه بچرخد. این مانور نسبت به مانور کبری در زمان مبارزه هوایی مفیدتر است. این مانور را آقای ولفگانگ هربست کارمند شرکت مستر اشمیت در پروژه X-31 طراحی کرد و در 29 آوریل 1993 توسط X-31 برای اولین بار آنجام شد.

اف-22 رپتور مانور Herbst یا ( J-Turn) را بهتر از X-31 و در دایره کوچکتر آنجام می دهد اما چطور اف-22 با بردار رانش 2 بعدی بهتر از X-31 مجهز به بردار رانش 3 بعدی این مانور را آنجام می دهد؟

همچنین اف-22 مانور معروف به (helicopter) را نیز آنجام می دهد که یکی از موارد کاربرد آن زمانی است که جنگنده دشمن از پشت روی حرارت موتورها قفل کرده و جهت برداشتن قفل استفاده میشود.با آنجام این مانور اف-22 کاملا به سمت جنگنده دشمن چرخیده و نازل موتورها را از دید سنسور دشمن خارج می کند بعلاوه امکان رهگیری سریع جنگنده دشمن بعد از چرخش نیز فراهم می شود. دو مانوری که در بالا ذکر شد استاندارد نسل پنجم جنگنده هایی با توان آنجام مانور بالا یا سوپر مانور است.




اف-15 ناسا مجهز به بردار رانش 3 بعدی




اف-15 مکدانل داگلاس مجهز به بردار رانش 2 بعدی

حال میدانیم دلیل استفاده نکردن از نازل 3بعدی برای اف-22 ناتوانی در طراحی نیست بلکه دلایلی وجود دارد، که برتری نازل 2 بعدی به سبک اف-22 را ثابت می کند.




نازل 2 بعدی F-16 MATV

http://gallery.milit...66133972218.jpg

تفاوت مانور یک اف-22 با سیستم بردار رانش و یک جنگنده بدون این سیستم.

دراف-22 جنگنده میتواند فقط از بردار رانش برای هدایت هواپیما در اوج گیری و شیرجه استفاده کند. یا مانند دیگر جنگنده ها از الویتور و اسلت استفاده کند. یا میشود همزمان در مانورها هم از کنترل های مرسوم بالها و بردار رانش ترکیبی استفاده کند که مانورپذیری به شدت افزایش می یابد. هر چند استفاده از بردار رانش در سرعت بالا برای اف-22 نتیجه بهتری دارد.

سیستم بردار رانش اف-22 می تواند در کسری از ثانیه تا 20 درجه به بالا و پایین تغییر زاویه دهد. تصور می شود قدرت بردار رانش اف-22 همین باشد اما این سیستم در نهایت می تواند تا 4 درجه دیگر نیز تغییر بردار داشته باشد. البته در حالت عادی کامپیوتر کنترل کننده فقط 20 درجه اجازه مانور می دهد اما اگر لازم شود می شود تا 4 درجه بیشتر نازل را منحرف کرد و نتیجه اینکه در حالت تغییر 24 درجه ای زاویه حمله افزایش چشمگیری دارد.



http://gallery.milit...60998993253.jpg

مانور خطرناک و حیرت آور کبری در ارتفاع بسیار کم توسط اف-22 با استفاده از سیستم بردار رانش بلافاصله بعد از بلند شدن از روی باند.



http://gallery.milit...31945407076.jpg

اجرای مانور (J-Turn) در ارتفاع بالا و سرعت سوپر کروز توسط اف-22 رپتور. اف-22 اگر مانند عکس فوق از بردار رانش برای شیرجه زدن استفاده کند و در همین حالت از الویتورها در حالت اوج گیری استفاده کند. شاهد خواهیم بود که در آن جنگنده بدون کاهش ارتفاع می تواند دماغه هواپیما را برای مدتها رو به سمت زمین نگه دارد که این در زدن اهداف زمینی و درگیری هوایی بدون نزدیک شدن به هدف برتری بالایی ایجاد می کند بخصوص اگر در ارتفاع بالا استفاده شود. البته عکس جریان فوق هم قابل آنجام است. و اف-22 در مانورها بارها در نمایش هوایی این کار را در ارتفاع پایین آنجام داده است.





قدرت موشک سایدوندر AIM-9X ، 6 سنسور سیستم IRST با قدرت کاوش وسیع و بردار رانش پیشرفته توان درگیری از هر زوایه ای را در داگ فایت برای اف-22 فراهم کرده است. با وجود کشنده بودن اف-22 در نبرد برد متوسط و بالا این جنگنده با تجهیز به سیستم نشانه گیری توسط کلاه خلبان ، در نبردهای نزدیک توان بالایی در نابود کردن دشمنان خواهد داشت.





بردار رانش اف-22 قدرت فعالیت زیر فشار پس سوز به مدت طولانی را دارد. فقط اف-22 می تواند با پس سوز روشن از بردار رانش استفاده کند. این امر باعث می شود در حالت سکون کامل با افزایش سریع نیروی موتور جنگنده اف-22 شتاب گرفته و سرعت خود را بازیابد.

در نازل سه بعدی فشار وارده بسیار زیاد و استهلاک مکانیزم آنقدر بالا می باشد که مانند اف-22 نمی شود مرتب از آن استفاده کرد.همیشه در طراحی باید به مخارج و تعمیرات نیز توجه کرد نازل های سه بعدی در صورت استفاده به مدت طولانی آسیب خواهند دید و در طی سالها چند برابر نازل 2بعدی هزینه خواهند داشت.

این شاید برای روسها و چند کشور دیگر قابل پذیرش باشد که مخارج را پرداخت کنند. اما آمریکا کشوری با استراتژی نظامی متفاوت است و مخارج جنگ های این کشور بسیار بالا می باشد و تقریبا در هر دهه یک درگیری نظامی دارد، پس تسلیحات پر خرج جایی در این استراتژی ندارند یا اگر استفاده شوند فقط در شرایط خیلی پیچیده استفاده می شوند.





تنها شکل نازل آنقدر مهم می باشد که فرق بین کشف شدن و عدم ردیابی می باشد. در طرح نازل اف-22 خروج گاز شکل ویژه ای دارد که در حالت پس سوز نیز حرارت کمتری تولید می شود.




در بالا شما نازل موتور جنگنده تایفون را مشاهده می کنید و در زیر می توانید روش دیگر اختفای حرارتی در شکاری اف-22 را ببینید که نسبت به طرح تایفون نیز برتری ایجاد می کند.


http://gallery.milit...65041538707.jpg

اگر دقت کنید ساختار دم هواپیما حرارت موتور را مخفی می کند.



http://gallery.milit...63011228275.jpg

ساختار بدنه در اف-22 باعث پنهان بودن حرارت نازل شده است. تغییر در این ناحیه در نسخه نهایی اف-22 نسبت به طرح YF-22 کاملا مشهود است. موتور به عمق بدنه منتقل شده است.





در واقع دو خروجی موتور اف-22 درون یک قفس مخفی شده و همین موضوع کار شناسایی حرارت موتور را سخت می کند. از طرفی ساختار موتورها در اف-22 باعث شده تا در صورت برخورد موشک ، آسیب فقط به یک موتور وارد آید چون دو موتور کاملا ساختاری جداگانه دارند و از یکدیگر جدا شده اند ، آسیب به یکی مانع عملکرد موتور دیگر نمی شود. این به توان جنگنده در موقع نبرد افزوده است.



سرامیک جاذب حرارت




طرح W مانند نازل موتور جهت پراکنده کردن امواج رادار و شکل خاص این نازل به کاهش حرارت کمک کرده است ، اما یک تکنولوژی محصول سازمان هوا و فضای آمریکا به یاری اف-22 آمده تا کارایی بالاتر برود. تکنولوژی بیشرفته استتار حرارتی با استفاده از نوعی سرامیک فوق العاده کارآمد باعث شده حرارت خروجی موتور جذب سرامیک ها شده و خروجی سردتر از این شود. این لایه سرامیکی تمام سطح نازل موتور اف-22 را پوشانده و حرارت را جذب می کند.






وجود پوشش جاذب حرارت ویژه در کناره نازلها و طراحی زاویه دار و چند تکه سرامیکها برای تغییر در شکل خروج گازها و شکل ویژه آنها برای پراکنده کردن پرتو رادار نقش مهمی در استتار اف-22 دارد.



http://gallery.milit...58977021785.jpg

این سرامیک محصول تحقیق مشترک لاکهید و سازمان ناسا روی پوشش شاتل های فضایی بوده است که قدرت جذب و سرد کردن گرما توسط این پوشش حیرت آور است.



http://gallery.milit...00650431285.jpg

تکه ای از این سرامیک را می شود از کوره با حرارت 1160 درجه خارج کرد و در همان لحظه با وجود سرخ بودن با دست نگه داشت. تقریبا زمانی برای سرد شدن لازم ندارد و حرارت را بلافاصله جذب می کند.



http://gallery.milit...37492115084.jpg

اف-22 با ترکیب چند تکنولوژی موفق به ارائه یک شیوه مدرن استتار حرارتی شده که کار شناسایی این جنگنده را بسیار دشوار می کند. بطور مثال اگر یک سنسور حرارت یاب بتواند یک بمب افکن بی-2 را از فاصله 10 کیلومتری شناسایی کند. این سنسور توان کشف اف-22 را در همین فاصله ندارد. اگر ما این قابلیت استتار حرارتی فوق العاده را با سوپرکروز و مانورپذیری بسیار بالا ترکیب کنیم همین برای وارد آوردن یک ضربه کشنده به دشمن کفایت می کند.


http://gallery.milit...83215669912.jpg

اف-22 هنوز راز پنهان دارد. اگر مقاله را دنبال کنید خواهید فهمید چرا به رپتور معروف شده و این بدنه زیبا چه کابوسی برای دشمنان ایجاد کرده است و چرا قیمت این جنگنده نجومی می باشد. حال شما راز استتار حرارتی ، سرعت بالا و مانورپذیری بالای اف-22 را تا آنجا که ممکن بود می دانید.



این همه برتری با تلاش و زحمت بدست می آید و هر برتری ارزشمند است ، چرا که دیگران باید سالها تلاش کنند تا به آن سطح برسند. تاریخ آینه حقیقی این موضوع است. در زمان جنگ سرد روسها لاشه D-21 را در سیبری یافتند که تقریبا سالم بود. این پرنده ای بدون سرنشین با سرعت 3.5 ماخ حرکت می کرد و برای جاسوسی توسط شرکت لاکهید ساخته شده بود. اما روسها از درک تکنولوژی بالای آن ناتوان بودند ، و موفق به مهندسی معکوس آن نشدند.

این هواپیمای بسیار پیشرفته بدون سرنشین از تکنولوژی SR-71 بهره می برد. روسها نمونه ای از هواپیمای جاسوسی U-2 ساقط شده توسط موشکهای زمین به هوای خود را نیز مهندسی معکوس کردند، اما این نمونه از نظر وزن حدود 2 برابر از نمونه ساخت لاکهید سنگین تر و برد و ارتفاع کاری آن به زحمت ، به نیمی از توان U-2 ساخت شرکت لاکهید می رسید. ریاست جمهور وقت شوروی که خود دستور مهندسی معکوس را داده بود از این نتیجه بسیار عصبی شد و باور نمی کرد از نظر فنی آمریکایها اینقدر جلوتر باشند.

در نتیجه طرح ساخت U-2 مدل روسی را کنار گذاشتند.این نشان می دهد بین بدست آوردن یک سلاح و درک تکنولوژی آن فاصله زیادی است. شاید نمونه شبیه اف-22 را دیگر کشورها بسازند اما هرگز مانند نمونه اصل آن نخواهد شد. هر سلاحی رازی در خود دارد که فقط سازنده آن را می داند

اف- 22 رپتور جهشی بزرگ(2)

قسمت دوم

قسمت دوم شما را با مفهوم اف-22 آشنا می کند. این قسمت کمک می کند شما تفکر طراحان اف-22 را درک کنید و از دیدگاه یک خلبان به اف-22 رپتور نگاه کنید.

اگر مفهوم A-12 یک جرقه و ساخت F-14 یک انفجار باشد. طراحی اف-22 مانند یک انفجار اتمی است.

مصاحبه مربوط به صحبت های خلبان متز در سالهای 1998 ، 2002 و 2005 است.آقای کارلو کوپ خبرنگار بین المللی در مورد نوآوری در پرنده رپتور مصاحبه ای با آقای متز ترتیب داده متن آن در زیر مشاهده می شود.
http://gallery.milit...02631154693.jpg
این خلبان در پروژه YF-23 شرکت نورث روپ بوده سپس به لاکهید پیوست و در پروژه YF-22 شرکت لاکهید به عنوان خلبان فعالیت کرد او با هر دو جنگنده اف-22 و اف-23 پرواز کرده است.


آقای پل متز در مورد اف-22 می گوید : این جنگنده خود را از میان پاتلاقی که دیگر جنگنده ها با آن مواجه بودند رها کرد. الکترونیک ، سوپر کروز و اختفا آن را سلطان آسمان خواهد کرد.


کارلو: آقای متز می توانید در مورد تفکری که پشت طراحی جنگنده تاکتیکی مشترک نیروی هوایی وجود داشته صحبت کنید و بگویید تصمیم برای ادغام تکنولوژی انقلابی استتار ، سوپرکروز و سنسور پیشرفته چطور بوجود آمد؟
http://gallery.milit...93704888860.jpg

متز: تصمیم فوق در زمینه استتار پیشرفته ، سوپرکروز ، قدرت مانور بالا و سنسور پیشرفته در دهه 1970 و 80 بوجود آمد. در آن دهه تکنولوژی اختفا پیشرفت بزرگی کرد ما شیوه ترکیب بدنه با اختفا را به مرور رشد داده بودیم. در نسل اول ما یاد گرفتیم چطور طرح بدنه و سرعت می تواند اختفا را افزایش دهد.

در پرنده SR-71 که نسل اول حساب می شود و A-12 این تکنولوژی بکار رفت. نسل دوم تکنولوژی اختفا با ترکیب چند تکنولوژی تازه متولد شده ترکیب شد طراحی در این نسل از نظر بدنه متحول شد و سطوح با زوایه مورد استفاده قرار گرفت که در نوع خود بسیار نامعمول بود. جنگنده اف-117 از این نسل می آید. در ادامه تحول بعدی شکل گرفت با پیشرفت در علم هوایی و بوجود آمدن تکنولوژی بدنه ایرودینامیک و اختفای پیشرفته نسل سوم بوجود آمد و امکان ساخت پرنده با سطح مقطع راداری پایین و مشخصات پروازی برتر بوجود آمد. بمب افکن بی-2 از این نسل می آید.( بی-2 اولین پرنده در دنیا بوده که با رادار مجهز به تکنولوژی LPI ساخته شد.)

علم ساخت موتور با قابلیت سوپر کروز از ایده وزن کم توان بالا شکل گرفت این فن آوری موتور در جنگنده تاکتیکی در سال 1990 مطرح شد و در آن زمان شرکت پرات و ویتنی ، و جنرال الکتریک موتورهایی با این قابلیت ساخته بودند. استفاده از سیستم بردار رانش در زمانی که سرعت سیر هوایی به صفر می رسد جهت مانور بسیار برتر در دهه 1980 مطرح و آزمایش روی آن شروع شد در این دهه F-18 HARV و X-31 جهت تکمیل این فن آوری جهت کاربرد در جنگنده تاکتیکی پیشرفته مورد آزمایش وتحقیق قرار گرفت.
http://gallery.milit...34503302927.jpg

این تکنولوژی در نبرد نزدیک هوایی بکار می رود اما ما توان کار در سرعت مافوق صوت را نیز به آن اضافه کردیم. نتیجه برتری در مانور در برابر موشکهای زمین به هوا و هوا به هوا بود.

مفهوم ساخت سنسورهای پیشرفته نتیجه رشد انفجاری در علم کامپیوتر و الکترونیک بود برای اولین بار امکان قرار دادن یک قدرت محاسباتی بسیار عظیم در بدنه یک جنگنده و نشان دادن اتفاقات اطراف به خلبان بصورت ساده فراهم شد.وجود این سیستم می توانست درگیری خلبان از نظر ذهنی را کاهش دهد و کار جمع آوری اطلاعات ، مقایسه و تجزیه و تحلیل را به کامپیوتر بسپارد و اطلاعات ساده شده به خلبان نشان داده شود این به خلبان اجازه می داد فقط روی ماموریت متمرکز شود.


ترکیبی از چهار فن آوری در نسل جدید جنگنده عملی شد که می توانست دشمن را در آینده شکست دهد.
تصمیم گیری برای ساخت جنگنده تاکتیکی نسل بعد درست در زمان کاهش هزینه ها شروع شد. با توجه به فشار زیاد روی کاهش بودجه نظامی که اجازه نمی داد تا هزینه خرید تعداد زیادی از این هواپیما وجود داشته باشد و باید طوری ساخته میشد که 30 سال در خدمت باشد. این چالش بزرگی برای طراحی ATF بود چطور باید هزینه کم شود اما بمدت 30 سال برتر بماند.

هر گونه اشتباهی منجر به ایجاد یک شکست بزرگ در برتری هوایی در آینده می شود. باید همه چیز حساب شده می بود.


جنگنده فوق برتری خود را بر اساس تجهیز به سنسورها ، دستگاه های الکتریکی و خودکار هوانوردی و کامپیوتر قوی تعریف کرده بود چگونه اف-22 می توانست در 10 ، 20 و 30 سال آینده با زمان جلو برود. زمانی که هر 10 سال یکبار سیاست مالی و استراتژی نظامی تغییر می کند چگونه باید بالای 30 سال برتری هوایی حفظ میشد؟

پاسخ این بود باید اف-22 مانند یک نوزاد قابل تحول وتغییر طراحی شود نه مانند یک انسان بالغ متکامل شده بدون انعطاف.

جنگنده اف-22 طوری طراحی شده است که هیچ سیستم اختصاصی به آن مفهومی که باید ندارد. بطور مثال: اف-22 سیستم رادیو ، دستگاه (ILS) و یا رادار ندارد اما ما می دانیم اینها وجود دارند به عنوان مثال سخت افزار رادیویی UHF در اف-22 به آن مفهوم که شما تصور می کنید وجود ندارد. ما یاد گرفته ایم چطور تقلیدی از رادار و سیستم ILS و بسیاری از سیستم ها را در نرم افزار پیاده کنیم بجای اینکه ازسخت افزار استفاده کنیم.

در اف-22 سیستم ارتباطی UHF یک سخت افزار نیست آن یک پردازش کوچک مجازی است در حالی که این پردازش بطور مشترک در ماژولهای CIPS ادغام شده است و می شود تعدا زیادی کپی پردازشی این سیستم ارتباطی در نقاط مختلف سیستم اف-22 ایجاد کرد این قدرت آشکاری به ما می دهد، اگر آسیبی در زمان نبرد بوجود آید و پردازش فوق از کار بیفتد پردازش سیستم فوق در نقطه دیگری از سیستم شروع بکار می کند بدون هیچ مشکلی .

(با نرم افزار VMWARE شما چند کامپیوتر مجازی در درون کامپیوتر فیزیکی خود دارید که هر کدام سیستم عامل متفاوتی دارند آیا کامپیوترها قابل لمس هستند، خیر اما هستند و کار می کنند. شما یک سخت افزار دارید اما در عمل شما مرزی در داشتن سیستم عامل متفاوت و ناسازگار با یکدیگر ندارید. در اف-22 سخت افزار می تواند طوری برنامه ریزی شود که فرستنده باشد یا لحظه ای بعد در نقش یک مبدل داده یا یک کد کننده عمل کند. اصول رپتور همین است که می تواند با زمان جلو برود)
http://gallery.milit...35485289987.jpg

اما قدرت واقعی کامپیوتر اف-22 در 30 سال آینده خود را نشان می دهد . همانطور که سلاح های جدید و ناشناخته در کنار سنسورهای جدید در حال ساخت هستند و برایش طراحی می شود ، کامپیوتر اف-22 با برنامه جدید مربوط به آنها تکامل پیدا می کند بدون نیاز به نصب سخت افزار گرانقیمت.

نکته هیجان انگیز این است که کامپیوترهای کوچکتری در حال ساخت هستند که مصرف انرژی کمتری دارند اما قدرت بالاتری دارند این به آن مفهوم است که در ساختار اف-22 برای 30 سال آینده نیازی به نصب تجهیزات گرانقیمت و ایجاد مشکل کمبود جا وجود ندارد و همه چیز بسیار قویتر از اکنون وجود خواهد داشت.
ما اکنون به تکنولوژی بسیار پیچیده و محرمانه هوش مصنوعی دست پیدا کرده ایم که انقلابی در شبیه سازی سخت افزار و کنترل امور در آینده خواهد بود و اف-22 پیشرو این تکنولوژی است.

کارلو : این مشخص است که هر دو جنگنده YF-22 و YF-23 با عملکرد نیروی هوایی و معیارهای این نیرو همخوانی دارند از شما که تجربه پرواز با هر دو را دارید خواهش می کنیم تا برداشت نسبی خود را از این دو جنگنده برای ما توضیح دهید؟


متز: من نمی توانم مستقیما بین این دو مقایسه آنجام دهم در واقع هر دو ارزشمند و بسیار پیشرفته هستند هر دو توسط فرماندهی رزمی هوایی تایید شده اند. هر دو از موتورهای پرات ویتنی YF119 و جنرال الکتریک YF120 با قابلیت سوپر کروز استفاده می کنند. اما کیفیت استفاده از اف-22 بیشتر است و در آزمونهای تونل باد و در درون شبیه سازها با توجه به انتظارهای نیروی هوایی برای آینده اف-22 بخوبی از پس آن بر می آید.


کارلو: یکی از جنبه های پروژه ATF داشتن موتور جدید بوده است عملکرد موتور F119 چه تفاوتی با موتورهای معمول دارد؟
http://gallery.milit...02694964845.jpg

متز: مهمترین قابلیت موتور فوق سوپرکروز بودن آن است. نامرئی بودن بسیار خوب است اما باید با سرعت بالا در مواقع نیاز مانع قفل و شلیک موشک از سوی دشمن شد و سوپر کروز زمان و شانس را از دشمن برای تشخیص ، قفل کردن و پرتاب موشک می گیرد. همین عامل سرعت باعث می شود جنگنده مورد اصابت قرار نگیرد و در کل سوپر کروز یک راه خوب برای در امان بودن از خطر موشکها و تسلیحات دیگر دشمن است.

موتور F119 برای پرواز سوپر کروز دارای ساختاری متفاوت نسبت به موتورهای توربوجت معمولی است .
در مرحله اول توربین با دوران کم استفاده شده همان موتور توربو جت و در سرعت مافوق صوت از توربوفن بهره برده شده و ترکیبی از هر دو موتور البته بسیار کارآمدتر از قبل در اف-22 بکار رفته است.

بارها طراحی موتور F119 برای سرعت مافوق صوت بهینه شده است تا نتیجه لازم حاصل شود علاوه بر این استفاده از کنترل دیجیتالی موتور ، مواد پیشرفته بکار رفته در توربین و طراحی مخصوص خنک کننده اجازه داده تا توربین بتواند در دمایی نزدیک به حداکثر توان خود کنترل شده و کار کند. درجه حرارت بالای توربین اجازه می دهد تا رانش بالایی در سرعت های مافوق صوت بوجود آید چیزی که در موتورهای معمولی محدود شده تا آسیبی به پره های توربین وارد نشود.



کارلو: می توانید مشاهدات خودتان را در مورد موتور پرقدرت F119 بخصوص در سرعت سوپر کروز و سرعت زیر صوت برای ما توضیح دهید و بگویید این موتور چه اثری روی پرواز یک خلبان گذاشته و چگونه ریسک پروازی را کاهش داده است؟

متز: موتور F119 مدرن ترین موتور جت کنترل شونده دیجیتال است و مجهز به سیستم تنظیم و فراموش کن قدرت است ، موتور فوق بشکل شگفت انگیزی قادر به تشخیص سلامت خودش و تنظیم مجدد عملکرد خود است و فعالیت خود را بر اساس ارتفاع و مانور جنگنده تغییر می دهد. و طوری این کار را آنجام می دهد که همیشه در نهایت قدرت ممکن باشد.( موتور F119 در هنگام مانور جنگنده توان خود را بسته به شرایط جنگنده تغییر می دهد بدون اینکه نیاز به کنترل توسط خلبان داشته باشد. چیزی که در اف-15 باید توسط خلبان کنترل شود و مواردی است که از توان خلبان هم خارج است)

به عنوان مثال کامپیوتر داخلی موتور و سنسورهای آن اجازه می دهد که موتور در یک مدل بهینه در شرایط پرواز خاص کار کند.

موتور عملکرد خودش را با سنسورهای روی موتور سنجیده و سپس با سنسورهای روی هواپیما مقایسه می کند و تغییر لازم را خودکار اعمال می کند. موتور محاسبات زیادی را آنجام داده و بسیار پویا و هوشمند فعالیت می کند این در زمان مبارزه هوایی بکار می رود. در دیگر موتورهای معمولی نقص فنی یا نابودی یک قطعه میتواند منجر به توقف عملکرد شود. در موتور F119 این اتفاق باعث می شود موتور پارامترهای قبلی را بررسی و شروع به پیاده کردن برنامه خود ترمیمی کند و شروع به تست موتور جهت کار در یک شرایط با بیشترین بازده و ایمنی می کند.

این خیلی حیرت انگیز است که موتوری مانند یک دکتر نقص خود را ترمیم کند.در زمان خرابی موتور کامیپوتر موتور شروع به پرسش از سنسورها و تراشه های داخلی موتور کرده و تغییراتی را اعمال می کند سپس دوباره پروسه پرسش تکرار می شود تا نتیجه حاصل شود. مانند همان کاری که یک خلبان در موقع از کار افتادن موتور هواپیمایش آنجام می دهد ولی بسیار بهتر و کامل ، در هر صورت خلبان در درن موتور نیست تا شرایط موتور را درک کند اما موتور از خود آگاهی دارد.

خلبان در مورد کار طبیعی کمپرسور ، دمای بیش از حد موتور و مشکلات درگیری ندارد و کل این پروسه توسط خود موتور کنترل می شود.

کنترل دیجیتالی اجازه می دهد تا جریان سوخت موتور و سیستم تغییر هندسی سوخت پاش موتور که در درونش قرار دارد موتور را در حداکثر کارایی قرار دهد. پارامترهایی مانند EGT و FADEC و سیستم قدرت کنترل دیجیتال موتور همه توسط یک مغز کامپیوتری تحت کنترل ونظارت مستقیم ولحظه به لحظه قرار دارند. در یک کلام بگویم که موتور جنگنده مدرن آنقدر قابل اعتماد است که خلبان هیچ تمایلی به تغییر دستی تنظیمات ندارد. در واقع بیشتر از اعتمادی که شما به موتور خودروی خود دارید و نیازی به دست زدن به تنظیمات کامپیوتر آن نمی بینید خلبان اف-22 به موتور هواپیمایش اعتماد دارد. طراحی ما به این سطح از پیچیدگی و اطمینان رسیده است. که دیگر نگران موتورها نباشیم.


کارلو: بحث هایی در بین خلبانها در مورد بردار رانش و آسیب پذیری آن در زمان استفاده وجود دارد آیا با وجود سیستم نشانه گیری با کلاه خلبان در نسل چهار هنوز سیستم بردار رانش برتری دارد؟ مزایا و معایب آن از دیدگاه شما چیست و چگونه اف-22 با این مشکلات کنار آمده است؟
http://gallery.milit...84413643894.jpg
متز: بردار رانش معمولا در شرایط درگیری نزدیک هوایی و کاهش سرعت سیر هوایی استفاده می شود اختلاف نظر در مورد استفاده از آن وجود دارد بعضی استفاده از آن را خطرناک می دانند بخصوص با نصب سیستم نشانه گیری با کلاه خلبان در نسل 4 جنگنده ها و همگامی آن با موشکهای بهتر در نسل 4ام جنگنده ها این حتی خطرناک تر هم می شود.

اما مخالفین استفاده از بردار رانش نکته ای را در نظر نگرفته اند. بردار رانش در زمان استفاده سرعت را کاهش می دهد پس باید در سرعت مافوق صوت مورد استفاده قرار گیرد. این نکته اگر رعایت شود در آن شرایط مانور جنگنده بسیار برتری پیدا می کند.

در جنگنده های دیگر بدنه و بالها و کنترلها طوری ساخته شده اند که وقتی شما شروع به مانور دادن می کنید باعث کاهش شدید سرعت می شود. اما در اف-22 بدنه کشیده تر و دم ظاهری با رویکردی کلاسیک دارد بعلاوه دو موتور مخصوص و یک سیستم هوشمند بردار رانش قابل برنامه ریزی که تغییر ناچیزی در جهت آن بخصوص در سرعت مافوق صوت منجر به مانورپذیری بالا می شود.

اما بردار رانش فقط در مانور در برد نزدیک بکار نمی رود این قابلیتی است که ما در زمان پرواز با اف-15 واف-16 در ارتفاع بالا آن را متوجه شدیم در آن شرایط اف-22 نسبت به جنگنده های نسل قبل کاملا برتر است و اگر در ارتفاع و سرعت بالا با رپتور بجنگید شما را شکست می دهد در این جنگنده بردار رانش وسوپر کروز در ارتفاع بالا مانورهایی را خواهد داشت که از پس چندین جنگنده به راحتی بر می آید.
http://gallery.milit...95306723520.jpg

( در نبرد با رپتور او مانند یک جت عمود پرواز از تاکتیک مانور تونل زمان استفاده می کند یعنی در لحظه از بردار رانش استفاده کرده سرعت خود را از دست داده و وقتی شما از او عبور کردید روی شما قفل می کند. اف- 22 ساکن شده و دشمن از او عبور می کند و جلو این پرنده قرار می گیرد در نتیجه شکار توپ والکن این جنگنده خواهد شد. )

( یک تاکتیک دیگر رپتور در موقع داگ فایت ساکن شدن در آسمان است و درست قبل از اینکه دشمن بتواند دور بزند اف-22 رویش متمرکز شده است و اگر لازم شود می تواند با فعال کردن پس سوز سرعت خود را بازیابد برتری موتور بار دیگر خود را نشان می دهد)

کارلو: شما در توصیف پرواز با اف-22 آن را از نظر سهولت هدایت مشابه پرواز با یک هواپیمای سسنا 150 دانسته اید. چطور اف-22 در آسمان پرواز می کند ما میدانیم که اف-22 بسیار ناپایدار است و توسط هدایت کامپیوتری کنترل می شود این سیستم از دید خلبان چگونه است؟


متز: می توانم در یک کلام بگویم مردم هیچ گاه متوجه کیفیت پرواز با اف-22 نمی شوند ولی وقتی در کابین سسنا هستند باید کیفیت پرواز را هزار برابر کنند تا متوجه پرواز با اف-22 شوند.

کیفیت پرواز با اف-22 بسیار بالا می باشد چون سیستم کنترل فعال دارد که اختلالات ناخواسته در مسیر پرواز را اصلاح می کند. در رپتور خلبان خود را متصل به هواپیما حس می کند. گاهی تصور می شود هواپیما ذهن شما را می خواند از طرفی دراف-22 اگر به یک سمت خاص تغییر مسیر دهید سیستم هواپیما تا ابد در همان وضعیت پرواز می کند بودن اینکه یک درجه تغییر وضعیت دهد.

اگر هواپیما را در نزدیکی زمین هدایت کنید حتی یک سانتیمتر نیز تغییر ارتفاع نمی دهد و از مسیر منحرف نمی شود.
http://gallery.milit...88944929954.jpg

از طرفی رپتور بشدت ناپایدار ساخته شده و وقتی شما فقط کمی اهرم کنترل را حرکت دهید هواپیما با چنان چالاکی منحرف می شود که تصور آن برای شما غیر ممکن است. اف-22 ترکیبی از بدنه ناپایدار و کنترل پایداری دیجیتال است این سیستم پرواز با رپتور را بسیار دلپذیر و قابل پیش بینی کرده اما فراموش نکنید با وجود اینکه در ظاهر اف-22 بسیار آرام است اما با سرعت یک گربه می تواند مانور دهد.

( اف-22 در حرکت آرام و بدون تنش است اما اگر خلبان بخواهد چنان می تواند حرکت کند که خلبان توان بیشتر از آن را نداشته باشد)
http://gallery.milit...07401538821.jpg

برتری اف-22 در کنترل پرواز را فقط زمانی درک می کنید که به کابین اف-15 باز گردید و تازه شما متوجه بهبود عملکرد کامپیوتر در کنترل پرواز می شوید. بطور مثال وقتی با اف-15 مانور می دهید خلبان همیشه خود باید مراقب مانورها و شتاب جی باشد چرا که اگر بیش از محدوده مجاز شتاب داشته باشد منجر به بی هوش شدن خلبان و وارد آمدن آسیب به هواپیما می شود یا کنترل هواپیما را از دست میدهد. بخصوص در جنگ هوایی کمی بی دقتی با اف-15 یعنی هواپیما آنچنان ناپایدار می شود که خلبان دیگر نمی تواند پایداری را به جنگنده بازگرداند و اگر موفق شود دیگر شهامت آنجام مانور فوق را نداشته باشد.

در اف-16 این مشکل بسیار کاهش پیدا کرد ولی سیستم کنترل پرواز در اف-16 هم از خلبان در برابر شتاب جی بالا محافظت نمی کند. در اف-22 اگر خلبان هواپیما را با سرعت زیاد به سمت زمین هدایت کند هیچ ترسی برای وارد شدن شتاب جی منفی در موقع بالا رفتن ندارد و هیچ گاه با رپتور شما کنترل را از دست نمی دهید در واقع پدیده عدم پایداری در رپتور مفهومی ندارد.

اطمینان داشته باشید هر نوع حرکت لحظه ای و نسنجیده که با اف-22 آنجام دهید منجر به آسیب به هواپیما و خود نخواهید شد. این برتری باعث می شود تا اف-22 یک کشنده واقعی باشد.


( شاید در زمان مانور با اف-22 این تصور برای ناظر زمینی بوجود آید که خلبان کنترل امور را از دست داده اما همه چیز در اف-22 کنترل شده است. با اف-22 شما رو به عقب سقوط کنید و همچنان کنترل در دست خلبان است. با اف-22 شما می توانید مثل یک گردباد بچرخید و پایین بروید بدون اینکه جنگنده ناپایدار شود)



کارلو: کابین خلبان در اف-22 یک رکورد جدید در پیشرفته بودن است ، تقریبا همه چیز تحت کنترل نرم افزار است و با ترکیب انواع سنسور بار کاری خلبان در جنگ کاهش پیدا کرده ، اگر امکان دارد مشاهدات خودتان از امکانات درون این کابین و مقایسه آن با جنگنده های معاصر برای ما توضیح دهید؟

متز: قابلیت سوپرکروز و مانورپذیری فوق العاده به خلبان اف-22 این حس را می دهد که در کابین این هواپیما قسمتی از هواپیما است. ویژگیهای زیادی در مورد کابین این جنگنده است. رپتور از سنسورهای متعدد و منابع دیگر داده های زیادی دریافت می کند و خلبان باید این موارد را تحلیل کند، اما خلبان که متخصص تحلیل داده های مختلف نیست این کار را کامپیوتر آنجام می دهد و در نتیجه خلبان اف-22 فقط اطلاعات ساده شده و تصوری قابل فهم را می بیند.

چالش بزرگی به عنوان طراح و مهندس فنی اف-22 در مورد دستگاه ها وسنسورها و اینکه خلبان باید چه چیزی را بداند و دانستن چه مواردی کمکی به او نمی کند وجود داشته است. این یک کار دشوار است. سنسورها یک کره مجازی در اطراف رپتور می سازند و حال باید وقتی چیزی این حریم هوایی را شکسته و وارد می شود مورد کاوش قرار گیرد و خلبان می خواهد بداند آن چیست آیا دشمن است یا یک دوست بطور مثال می خواهد بداند آیا در مقابل دشمن مخفی است یا نه این کمک می کند تا در منطقه جنگی با آسودگی حرکت کند.

از طرفی تجربه ثابت کرده خلبان در منطقه جنگی بسیار حساس است و گاهی ممکن است دوستان را هدف قرار دهد پس باید سیستمی باشد که خلبان را از موضوع آگاه کرده و فقط روی دشمن متمرکز شود.

مهمترین چیز در مورد رپتور وجود کره محافظ در اطراف جنگنده است که توسط سنسورها و رادار و دیگر بخش ها تشکیل می شود و از ناحیه پشت ، جلو ، زیر و کنار اف-22 دائم در حال کشف و بررسی موارد است و در نهایت خلبان فقط یک تصویر ساده از اطراف جنگنده می بیند که با ورود هر هواپیمایی به محدوده سنسورها اطلاعات در مورد آن به خلبان داده می شود.

خلبان در اف-22 تنها تصمیم نهایی را نمی گیرد. به عنوان مثال سنسورها وقتی یک هواپیمایی دشمن را کشف می کنند آن را مثل یک مثلث قرمز مشخص می کنند این شناسایی سپس توسط دیگر سنسورها هم آنجام می شود تا از صحت اطلاعات اطمینان پیدا شود و هدف نیز مشخصاتش مورد بررسی قرار گیرد و این ممکن است نتیجه ورودی از دو یا شش سنسور بصورت همزمان باشد. سپس در صورت نیاز به خلبان هشدار داده می شود.

وجود یک هواپیمای دشمن در فاصله دور چندان امر مهمی برای خلبان نیست و نباید توجه خلبان را به آن جلب کرد. اما اگر بطور مثال یک میگ 29 در ساعت 9 در فاصله 38.2 مایلی با سرعت 0.85 ماخ در ارتفاع 30000 فوتی وجود داشته باشد. کامپیوتر میگ را خطر تشخیص می دهد و میگ یک خطر واقعی است و باید کاری بر علیه آن آنجام داد این باعث می شود به خلبان در مورد خطر آگاهی داده شود و سیستم اف-22 اینطور کار می کند. همه چیز را در نظر دارد اما فقط موارد اصلی و مهم را به خلبان اطلاع می دهد.

بزرگترین تغییر در کابین اف-22 تبدیل خلبان از تصمیم گیرنده نا آگاه و دو دل به یک خلبان با دانش بالا از هدفش است. انسان در موقع تصمیم گیری کند و بسیار پر اشتباه است. درگیری ذهنی برای خلبان جنگنده بسیار خطرناک و یک عامل کشنده برای خلبان است.



کارلو: رادار APG-77 جدیدترین فن آوری نظامی بحساب می آید و از تجربه ساخت رادار AEGIS بهره می برد. اصولا شما چه نظری در مورد قرار دادن یک رادار SPY-1 در جلو یک هواپیما دارید؟
http://gallery.milit...48554922591.jpg

متز: من با سیستم رادار AEGIS آشنا نیستم ، بنابراین مقایسه هم آنجام نمی دهم. تفاوت رادار فوق در قابلیت EW و سنسور پیشرفته است. در جنگنده هایی با رادار معمولی خلبان خود باید کنترل رادار را برای پویش اطراف آنجام دهد و خود پرتو رادار را برای قفل کردن راداری آنجام دهد و تصمیم با خودش است. اما در اف-22 خلبان هیچ کدام از این وظایف را ندارد چون رادار خود اطراف را پویش کرده و دائم بین حالات مختلف سوئیچ می کند و همه موارد را کنترل می کند بدون اینکه خلبان دخالتی داشته باشد. این رادار بطور مدام کار جستجو و ردیابی اهداف را آنجام داده و نیازی به تعامل با خلبان ندارد.

این رادار خود تمام داده هایش را با سنسورهای دیگر مقایسه و فرموله کرده دست آخر با پردازش برتر خود اطلاعات کامل و تصویری ساده از هواپیمای دشمن همراه با هواپیماهای دیگر موجود در منطقه و تهدیدات زمینی که متوجه رپتور است را به خلبان نشان می دهد و به خلبان در مورد شیوه درگیری با هدف نکاتی را متذکر می شود.


کارلو: با وجود اینکه سلاح های هوا به هوا در داخل پنهان هستند اما در مقابل جنگنده های اروپایی و شرقی این تعداد موشک بسیار کمتر است دیدگاه شما در مورد حمل سلاح در داخل بدنه چیست؟

متز: حمل سلاح در داخل دارای نکات مثبت است. از جمله کاهش سطح مقطع راداری ، برد بیشتر ، سرعت بالاتر و مانور بهتر . اما نکات منفی نیز دارد چالش جنگ با تعداد زیادی جنگنده دشمن که همه مجهز به تعداد بالای موشک هستند، تغییر در عملکرد زمانی که درب ها باز می شوند بخصوص در سرعت های بالا برای راه اندازی موشکها قبل از قفل کردن آنها روی هدف. اینها مشکلاتی بوده اند که تیم لاکهید با نمونه اولیه ATF داشتند و تلاش انها باعث حل مشکلات شده است.


من اعتقاد دارم راه حل طراحی برای هر کدام از این چالش ها بارها پرواز و آزمایش است و ما در آینده طراحی خلاقانه در این موارد خواهیم داشت تا مشکلات کاهش یابد ما به اعتبار طراحان هواپیما اعتماد داریم.



کارلو : اف-22 نسل اول برای جایگزینی با F-15C در نقش برتری هوایی در نظر گرفته شده است.اما قادر به آنجام بسیاری از وظایف F-117A جهت نفوذ به خاک دشمن و نابودی اهداف است که پیش از اف-117 توسط اف-111 آنجام میشد. اعلام شده که اف-22 توان حمل بمب های JDAM یا بمب های MK83 و BLU-110 با کلاهک هسته ای و بمب های کوچک مشتق شده از تسلیحات MMTD را دارد آیا می توانید در این مورد توضیح دهید؟


http://gallery.milit...22704341032.jpg

متز: شاید یکی از دلایل توسعه هواپیماهای مخفی ظهور سیستم های موشکی سطح به هوا بوده که مانع بزرگی برای بقاء در ماموریت های نفوذ به خاک دشمن هستند. شما برای در امان بودن از این خطر ناچار در ارتفاع پایین پرواز خواهید کرد تا در امان باشید. متاسفانه این موضوع به چند دلیل بسیار زیان آور و محدود کننده است. اول شما وقتی در نزدیکی زمین پرواز می کنید توسط انواع پدافندهای مرسوم تهدید می شوید و در عمل یک تیربار دستی هم می تواند به شما آسیب بزند.

توپهای ضد هوایی سنتی کشنده ترین سلاح های دفاعی روی زمین هستند. چون حجم بالایی از آتش به سمت شما روانه می کنند.

دوم اینکه مقدار قابل توجه ای از محدوده دید خود را به جهت پرواز در ارتفاع پایین از دست می دهید.


سوم اینکه محدوده عمل تسلیحات شما کاهش می یابد. چهارم اینکه شما توانایی دیدن دشمن و پیدا کردن هدف روی سطح زمین را فقط در لحظه نزدیک شدن به هدف خواهید داشت. در نهایت اینکه این عملیات برای خلبان بسیار خسته کننده است.

ما تعدادی از خلبانان و هواپیماها را در زمان پرواز در ارتفاع کم به دلیل برخورد با زمین از دست داده ایم . تا اینکه فن آوری اختفا به کمک ما آمد. برای یک هواپیمای مخفی شانس زنده ماندن در ارتفاع بالا وجود دارد بنابراین ما تاکتیک خود را تغییر دادیم و مشاهده می شود که ما تاکتیک پرواز بمب افکن و جنگنده در ارتفاع پایین را بسیار کاهش داده ایم.


اف-22 رپتور جنگنده ای است که در ارتفاع بالا مبارزه می کند. و توان حمل اکثر تسلیحات در آن پیش بینی شده چه تسلیحات کنونی و چه تسلیحاتی که در آینده ساخته می شوند. این جنگنده توان حمل بمب و تسلیحات هوشمند را دارد و با وجود اینکه تعداد کمتری بمب حمل می کند اما دقت انهدام اهداف در آن بسیار بالا است. ( تسلیحات جدید برای حمل توسط اف-35 و اف-22 در راه هستند که توان و برد درگیری را افزایش می دهند)



کارلو: یکی از ویژگی های جالب طراحی اف-22 امکان رها کردن بمب و سوخت موجود در زیر بالها جهت رفتن به حالت اختفای کامل است این یک نیاز بوده است شما می توانید در این مورد وپیامدهای عملی آن برای خلبان اف-22 توضیح دهید؟


متز: مفهوم رها کردن سلاح و سوخت در زیر بالها یک چیز غیر معمول نیست. تا آنجا که من می دانم همه جنگنده ها در حال حاضر امکان فوق را تا حدودی دارند. بدیهی است که اف-22 ابتدا برای مبارزه پنهان برای برتری هوایی بصورت مخفی طراحی شده و می تواند در ماموریت هوا به هوا و هوا به زمین با اختفای بالا بکار رود.

اف-22 می تواند در ماموریت هایی که نیاز به اختفا نیست بصورت معمول تا 5000 پوند در چهار نقطه زیر بالا خود سخت افزار نظامی حمل کند.

خلبان قدرت این را دارد تا هر زمان که نیاز بود تمام تسلیحات زیر بال را رها کرده و به اختفا باز گردد سپس از سلاح های داخلی استفاده کند.



کارلو: حمل تسلیحات در داخل معمولا برای حمله مخفیانه بکار می رود و برای زمانی که مشاهده شدن مسئله ای ایجاد نمی کند از سلاح و سوخت درزیر بالاها استفاده می شود. آیا مانع تکنیکی یا عملکردی برای این موارد برای اف-22 رپتور بلوک 20 و30 می بینید؟ چگونه نیروی محرکه و قدرت حمل اف-22 می خواهد با اف-15 ایگل برابری کند؟


متز: ببینید در مورد جنگنده اف-35 امکان حمل هم در درون و هم در زیر بالها وجود دارد اما توان حمل از اف-15 ایگل کمتر است. ولی اف-22 از اف-35 بزرگتر و قوی تر است. حتی اف-22 قدرت حمل بیشتری از اف-15 ایگل دارد هر چند من در مورد میزان حمل بار و وزن خالص اف-22 توضیح نمی دهم چون محرمانه است اما اف-22 قادر به حمل سلاح و بارهایی سنگین تر از توان اف-15 ایگل در بیرون است اما فعلا توان حمل داخلی برای ما مهمتر است.



( اف-22 شروع یک حرکت به سمت حذف خلبان است. هوشمندی و کنترل امور در اف-22 نقطه شروعی برای سیستم مغز متفکر در یک سخت افزار است. در این جنگنده سخت افزار می تواند هر لحظه برای یک وظیفه خاص تغییر کاربری دهد در حالی که خود اگر لازم شود تغییر ایجاد می کند و به کمک انسان نیازی ندارد.

این مفهوم بیش از چند دهه جلوتر از زمان فعلی است. اگر اف-22 فقط یک مدل مفهومی از یک جنگنده برای 50 سال آینده باشد پس امیدهای زیادی برای حذف کامل سخت افزار کنونی که در مقابل رپتور تکنولوژی 100 سال پیش بنظر می رسد برداشته شده است. یادآوری می کنم کامپیوتر اف-22 یک کامپیوتر است مانند سیستمی که شما اکنون با آن این مطلب را می خوانید اما از محرمانه ترین روش ساخت سخت افزار قابل برنامه ریزی بهره می برد که در آن کارت صوتی معنی ندارد.

بخشی از سیستم می تواند طوری برنامه ریزی شود که کار کارت صدا را آنجام دهد این مفهوم اف-22 را به واقع یک جنگنده متفاوت در کلاس جهانی کرده است البته هزینه این برتری هم بالاست)


اف-14 در زمان خود انقلابی در سیستم الکترونیکی بود چیزی که هنوز در بیرون دیده نمی شد. حال اف-22 انقلابی در هوش مصنوعی و الکترونیک نوین است که تا سالها تکنولوژی آن در دسترس عموم قرار نخواهد گرفت اما به پیشرفت بشر کمک می کند.

اف- 22 رپتور جهشی بزرگ

در این مقاله تلاش می شود به نکات طراحی و اصول ساخت جنگنده پنهانکار اف-22 رپتور پرداخته شود و نقش هر قسمت در کمک به بهتر شدن قابلیت این جنگنده در عمل مورد بررسی قرار می گیرد. از پرداختن به مواردی که همه دوستان در مورد جنگنده اف-22 می دانند تا حد ممکن خودداری شده است. بیشتر روی طراحی ، مقایسه ، الکترونیک ، فن آوری آینده و ارتقاء بحث ادامه پیدا می کند.

جهش تکنولوژی باعث تولد نوع جدیدی از هواپیما با قدرت اختفای بالا شده است.
هواپیمای فوق در حال حاضر می تواند مخفیانه در حریم هوایی دشمن با سرعت بالا پرواز کند و هر نوع سلاح کشنده ای را حمل کند بدون اینکه شناسایی شود.

بار دیگر جنگنده ای افسانه ای متولد شد.استاندارد جدیدی تعریف کرد.با اف-22 آمریکا وارد نسل چهارم پنهانکارها شد.

جنگنده پنهانکار اف-117 در زمان طراحی یک پروژه ابتکاری بود که ممکن بود به سادگی کنار گذاشته شود، چرا که در اسکانک لاکهید بیشتر یک طرح آزمایشی بود. وقتی شما یک پروژه جانبی دارید که موتورهایش را از خط تولید اف-18 برداشته باشند و قابلیت پس سوز را قربانی پنهانکاری کنند. پس یک طرح دارید که ارتش چندان به قابلیت آن اطمینان ندارد و استفاده از تکنولوژی امتحان نشده باعث شد یک هواپیما تولید شود که بیشتر یک آزمون برای شرکت لاکهید باشد. اما وقتی توانایی خود را ثابت کرد ارتش جذب طرح شد.

اف-117 ترکیبی بود از سیستم ناوبری و بمباران بی-52 ، موتورهای اف-18 که دستکاری شد تا پس سوز نداشته باشد ، سیستم کنترل پرواز اف-16 چون چیز دیگری در آن زمان نبود که بتواند اف-117 را متعادل و به پرواز درآورد. فقط از لیزر برای هدفگیری استفاده می کند و پشتیبان آن یک سیستم دید در شب است. هنوز راداری پنهانکار ساخته نشده بود که در داخلش قرار دهند. قابلیت هوا به هوا نیز ندارد، هر چند بعدها این مورد حل شد حال باید دید آیا سطح مقطع راداری آن می تواند ارتش را جذب طرح کند؟ ممکن بود جت اف-117 هرگز ساخته نشود و ما شانس دیدنش را از دست می دادیم مثل خیلی از پروژه ها که کنار گذاشته شدند.

اما همین هواپیما با وجود اینکه یک پروژه آزمایشی بود پایه ای شد برای یک رشته تغییر کلی در نگرش جنگی ایالات متحده و نتیجه تولد بمب افکن بی-2 و پنهانکار شدن بی-1 و بعد از آن انواع پرنده بدون خلبان پنهانکار و موشک های کروز و تاج این تکنولوژی تولد شکاری اف-22 و جت اف-35 بود. حال برای پنهان بودن نیازی به فدا کردن قابلیت سرعت و مانور پذیری نیست.
وقت گذاشتن روی این نوع تسلیحات و این تکنولوژی مدیون درخشش اف-117 در جنگ عراق بود.

هر چند اف-117 در پرونده نقطه تیره هم دارد. به گفته سرپرست تیم طراحی اف-117 در شرکت لاکهید " اشتباه نیروی هوایی در استفاده از یک مسیر برای چند بار در جنگ کوزوو باعث رهگیری اف-117 شد.
سرپرست تیم طراحی بی-2 بیان می کند که ما با دست خودمان موجب آگاهی دیگران از این تکنولوژی شدیم. اف-117 ساقط شده راز چگونگی ساختش را فاش نمی کند ، اما به دیگران ترکیب مواد تشکیل دهنده را نشان می دهد.

حال آمریکا اولین تجربه را پشت سر گذاشته و می داند باید بعضی خصوصیات در جنگنده جدید تغییر کند، تا نقطه ضعف نسل قبل را پوشش دهد.

برای رسیدن به این توانایی مهم باید موارد زیر را در ساختش مورد توجه قرار می دادند.

1- باید بسیار دشوار بر روی رادار قابل شناسایی باشد.
2- توسط رادارهای غیرفعال قابل کشف نباشد.
3- قدرت دفاع از خود در صورت کشف شدن را داشته باشد.
4- حرارت تولیدی موتور و دیگر نقاط بدنه آن باید بسیار کم باشد.
5- باید بی صدا پرواز کند.
6- موتور آن نباید در هوای سرد از خود اثر باقی بگذارد.
7- نباید توسط چشم قابل شناسایی باشد.
8- مهمتر از همه سرعت بالایی داشته باشد.
9- هزینه ساخت و نگه داری آن بالا نباشد( این تنها موردی از طرح بود که محقق نشد و هزینه بالاتر از چیزی که تصور می شد در آمد. شاید در بدترین شرایط ساخته شد درست در زمان کاهش بودجه و توجه به تسلیحات با هزینه کمتر)

در زیر شما با اصول اختفا آشنا می شوید و پی خواهید برد که چگونه شکاری اف-22 رپتور توانسته خود را تقریبا برای رادار دشمن نامرئی کند. و چطور می تواند از آن چیزی که تصور می شود پیچیده تر باشد ، چگونه سیستم های کامپیوتری با کمک نرم افزار پیشرفته تبدیل به یک جنگنده زیبا ولی قاتل می شود.

همچنین با تکنولوژی جدیدی آشنا خواهید شد که بر روی ساخت نسخه کاربردی آن تلاش می شود و راز اختفای بصری اف-22 در سالهای آینده و نسل بعدی جت های پنهانکار خواهد بود.


مخفی شدن از دید رادارها:

در حال حاضر بهترین راه تشخیص یک هواپیما استفاده از رادار می باشد. این سیستم که در طول جنگ جهانی دوم توسط انگلیس استفاده شد ، به سادگی با ارسال امواج رادیویی و دریافت بازتابش آن اشیاء را تشخیص می دهد.البته همیشه وجود انعکاس امواج نشان دهنده وجود هواپیما در آسمان نیست بلکه نتیجه انعکاس امواج ممکن است از ابرها یا پرنده ها باشد.

بسته به بافت و جنس ماده مورد نظر انعکاس قویتر و ضعیف تر خواهد بود. هنگامی که امواج به هواپیما یا موشک یا هر چیزی که نتواند تمام انرژی رادار را جذب کند ، برخورد کند بسته به جنس مواد بکار رفته و شکل هندسی آن قدرت انعکاس متفاوت خواهد بود. با اندازه گیری انرژی منعکس شده و تابع موقعیت و زمان ، می توان توسط کامپیوترها جهت و سرعت حرکت را محاسبه کرد.

برای بدست آوردن یک دید کلی و مناسب از اطراف آنتن فرستنده باید بصورت 360 درجه بچرخد. از طرفی برای جلوگیری از آسیب به آنتن رادار معمولا آن را در درون گنبد شفافی قرار می دهند.



کاهش سطح مقطع راداری:

برای اینکه یک هواپیمای نامرئی در مقابل رادار داشته باشیم باید امواج رادار را در برخورد با بدنه هواپیما مدیریت کرده و کنترل کاملی روی بازتابش آن داشته باشیم.
باید طرحی برای بدنه پیاده شود که امواج رادار را بصورت غیر متمرکز انعکاس دهد و از بازگشت امواج جلو گیری شود.
علاوه بر روش بالا باید از موادی با خاصیت جذب امواج استفاده کرد که اثر بازگشتی امواج را کاهش دهد.
یک هواپیمای معمولی دارای سطح مقطع 6 متر مربع می باشد . در مقابل بمب افکن پنهانکار بی-2 با استفاده از آخرین فن آوری اختفا دارای سطح مقطع 0.75 متر مربع است. در مقام مقایسه یک پرنده در حال پرواز دارای سطح مقطع 0.01 متر مربع می باشد جنگنده اف-22 از یک پرنده بازتاب راداری کوچکتر دارد خیلی کوچک.

طراحان هواپیما معمولا از کامپوزیت ها برای نامرئی کردن استفاده می کنند هر چند این شیوه هواپیما را غیر قابل مشاهده می کند اما بخش فلزی هواپیما موجب می شود با نزدیک شدن به رادار بازتاب امواج به میزان کشف برسد. ( بخش محرمانه لاکهید نمونه ترابری از یک هواپیما ساخته که تمام کامپوزیت می باشد البته هنوز در حال تست می باشد)


شیوه پراکنده کردن امواج رادار در اف-22:


طراحی سطوح منحنی :




در طراحی اف-22 با استفاده از پیشرفته ترین نرم افزارها و ابرکامپیوترها ، نوعی طرح بوجود آمده که از سطوح منحنی مانند اف-15 بهره ببرد اما هیچ سیگنالی را به گیرنده رادار دشمن بازتاب ندهد. این باعث می شود بدنه منحنی طراحی شود اما در هیچ جای بدنه ، زاویه قابل تشخیص بوجود نیاید.

بدنه اف-22 بجای انحراف سیگنال رادار به یک جهت مانند روشی که در طرح اف-117 پیاده شده بود. با سطح منحنی باعث پراکنده شدن انرژی رادار بصورت غیر متمرکز شده عملا سیگنال رادار بجای اینکه موازی هم شکست پیدا کنند و به یک جهت دیگر منحرف شوند مانند یک عدسی واگرا موجها تقسیم شده و بازگشت با تراکم موج کمی شکل می گیرد و موج قدرت خود را از دست می دهد.


برای رسیدن به یک بدنه با طرحی به این پیچیدگی نیاز به محاسبات بسیار سنگین و استفاده از نرم افزار محاسبه سطح مقطع می باشد.

شاهکار مخفی اف-22 در وجود الگوریتم های طراحی بدنه آن می باشد.این برنامه باعث کاهش سطح مقطع راداری اف-22 شده است. با توجه به این اصل که هنوز پای مواد جاذب امواج رادار به میان نیامده است.

این طراحی تضمین می کند پرتو رادار از هر زاویه که به بدنه اف-22 برخورد کند هرگز در یک جهت خاص متمرکز بازتاب نخواهد داشت.

این شانس شناسایی شدن توسط رادارهایی با چند سنسور گیرنده در مناطق مختلف که جهت کشف پنهانکارها استفاده می شوند را به صفر می رساند.

اولین هواپیما که تا حدودی از این شیوه در طراحی بدنه استفاده کرده است بمب افکن بی-2 بود که اولین هواپیما با این نوع طراحی خاص بود.
از آنجا که از طراحی بی-2 سالها گذشته در طی این مدت قدرت کامپیوترها و نرم افزارها به شکل باور نکردنی افزایش یافته و اکنون نرم افزار می تواند با دقت بالایی پیش بینی کند که سطوح انعکاس دهنده پرتو رادار در کدام نواحی وجود دارد و نمونه اصلاح شده طرح باید چگونه باشد.



طراحی سطوح زاویه دار:

در این روش طراحی قسمت های دم با زاویه خاصی نسبت به دیگر سطوح قرار می گیرند و دارای زاویه رفت و برگشت ناهمگونی هستند.این باعث می شود بعد از پوشاندن جنگنده با مواد جاذب امواج رادار انعکاس پرتو رادار بجای اینکه یک بار به بدنه خورده دور شود مجدد به روی بدنه منعکس شده و چند بار توسط مواد جاذب امواج تضعیف شود. در صورت انعکاس این موج بازگشتی بسیار ضعیف بوده و در عمل بازتابی بوجود نمی آید.


وجود لبه های زاویه دار:

در طرح اف-22 می توان سطوح دندانه دار را به وضوح مشاهده کرد. اف-22 از جلو بسیار کم ارتفاع طراحی شده تا پایین ترین مقطع رادار را از روبرو داشته باشد. اگر دقت شود نوعی طراحی شبیه یک W از نمای روبرو قابل مشاهده می باشد. این طرح توانایی انحراف و پراکنده کردن امواج رادار را دارد.


علاوه بر این در طراحی لبه های درب محفظه جنگ افزار و درب محفظه چرخ ها نیز از این شیوه استفاده شده که باعث می شود در حال استفاده از سلاح نیز بازتابش راداری آن فقط اندکی افزایش یابد.

دماغه اف-22 و ورودی هوای موتورها در هیچ جا زاویه با لبه تیز و مشخص ندارد.


در طرح سوخو T-50 سطح زیر بدنه که تا حدودی شبیه اف-18 می باشد.نسبت به اف-22 ناهواری بیشتری دارد که مسیر عبور کانال هوا وموتورها می باشد. این مگر با مواد جاذب رادار بهتر نسبت به اف-22 جبران شود. کارشناسان غربی عیوبی در ورودی هوا و ریشه بالها یافته اند که نسبت به طرح اف-22 جنگنده روسی را در مقابل رادارها با مشکل مواجه می کند.

سطح زیرین هواپیمای چینی سطح یکدستی نسبت به طرح روسها دارد.

جنگنده J-20 چین طرحی شبیه اف-35 داشته بعلاوه کپی دم از طرح اف-117 و مواد جاذب رادار اف-117 کمک بزرگی به چین کرده و در حقیقت برای گریز از رادار به تکنولوژی اف-117 متوصل شده اند. یعنی نسل دوم پنهانکارهای آمریکایی.
http://gallery.milit...06749217305.jpg

جنگنده روسی T-50 و J-20 چین هر دو نسبت به اف-22 رپتور از نظر حجمی بزرگتر هستند و طرح خروجی موتور آنها نسبت به اف-22 سطح مقطع بیشتری ایجاد می کند و این برای رادارها یعنی سطح مقطع بزرگتر نسبت به اف-22 .در کل طراحان آمریکایی اف-22 حساسیت بیشتری در زمینه اختفا داشته اند. چون تجربه بیشتری در این زمینه داشته اند.



مواد جاذب امواج رادار:

امواج رادار در یک محدوده وسیع می تواند طول موج داشته باشد از طول موج کوتاه میلی متری تا امواجی با طول یک متر. نوعی از مواد خاصیت جذب امواج با فرکانس پایین را دارند مانند الیاف شیشه و نوع دیگر خاصیت جذب امواج با فرکانس بالا را دارند.
معمولا برای پوشش هر دو خاصیت بر روی بدنه از یک لایه ماده با خاصیت جذب فرکانس بالا و سپس بر روی آن موادی مانند الیاف شیشه جهت جذب امواج فرکانس پایین بکار می رود اما نقطه ضعف این شیوه مصرف مقدار زیادی ماده گرانقیمت می باشد که باعث افزایش هزینه ساخت پوشش بدنه می شود. همچنین پوشش بدنه با این مواد نیاز به رعایت مواردی دارد تا کارایی پوشش فوق حفظ شود. این خود با هزینه بالا ممکن می شود و دلیل گرانقیمت بودن این نوع هواپیماها پوشش محرمانه بکار رفته در آنها می باشد.

اجزای فلزی موتور بازتاب راداری قابل توجه دارند. می توان با بکار بردن فلز ساندویچ شده در نوعی پلاستیک با فرمول محرمانه بازتاب امواج رادار را نزدیک صفر رساند. این ماده در مقابل حرارت و تنش وارده بسیار مقاوم می باشد.
http://gallery.milit...24601377931.gif
معمولا این مواد شامل مواد کربنی مانند فیبر کربن یا مبتنی بر مواد مغناطیسی از جنس فریت می شود.
نتیجه این می شود که بمب افکنی به بزرگی بی-2 دارای سطح مقطع یک سه چرخه کوچک می شود.

این مواد امواج را جذب و تبدیل به گرما می کند پوشش فوق امواج را در درون خود منعکس کرده و درصورت بازتاب امواج بسیار تضعیف شده است.
http://gallery.milit...67696445516.jpg

شکاری اف-22 از پیچیده ترین ترکیب محرمانه برای پوشاندن خود استفاده کرده طوری که این شکاری عملا در مقابل هر نوع راداری بازتاب ضعیفی تولید می کند که کار رهگیری را غیرممکن می کند.


کابین خلبان:

در طراحی کابین خلبان طوری از قاعده طراحی W بهره برده شده که بخوبی سطح مقطع کابین پایین آمده یک همگامی بی نقص با بدنه اف-22 بوجود آید. علاوه بر این برای پوشش شیشه کابین از نوعی فیلم شبیه پوشش ساختمانهای بلند جهت کنترل حرارت داخلی بهره برده شده که تا 85 درصد از انرژی گرمایی را در خود جذب می کند بدون اینکه در دید خلبان ایجاد مشکل کند و در شب نیز از خروج نور از کابین جلو گیری می کند.


پرواز در ارتفاع پایین:

یکی از روشهایی که هواپیماها برای جلوگیری از شناسایی شدن توسط رادار بکار می برند پرواز در ارتفاع پایین می باشد که هنوز یک شیوه عالی برای فرار از رادارها می باشد.چرا که رادار جهت تشخیص هدف دچار مشکل می شود. وقتی رادار همزمان از ساختمانها و کوها و هواپیمای مهاجم انعکاس دریافت کند تشخیص هدف اصلی تقریبا غیر ممکن می شود و عملا رهگیری با شکست مواجه می شود.

جدیدترین سیستم های دفاعی می توانند بین ناهمواری زمین و هواپیمای مهاجم تفاوت قائل شوند و برای فرار از دست این سیستمها باید قدرت مانور و سرعت بالایی داشت البته باید مجهز به رادار و سیستم کنترل ارتفاع هوشمند بود.
http://gallery.milit...82699610092.jpg

نمونه عملی این سیستم بخشی از سیستم کنترل جنگنده تایفون بنام هدایت بی دردسر با امکان پرواز در ارتفاع بسیار پایین تحت کنترل کامپیوتر می باشد که بصورت شبیه سازی مسیر پرواز در فضای سه بعدی از برخورد با موانع اطراف در سرعت های بالا جلوگیری می کند،
http://gallery.milit...82544437613.jpg

نظیر همین سامانه در شکاری اف-22 جهت پرواز در سطح پایین وجود دارد.






تشخیص حرارت هواپیما:
http://gallery.milit...40139171646.jpg

راه دیگر شناسایی یک هواپیمای در حال پرواز تابش حرارتی آن است که معمولا توسط موتور و به میزان کمتر توسط بدنه هواپیما و کابین خلبان بوجود می آید. با استفاده از یک سنسور حرارت یاب می توان گرمای یک هواپیمای در حال پرواز را تشخیص داد.
زمانی که حرارت داغ موتور قابل تشخیص باشد می توان موشک را بر روی این موج گرمایی قفل کرد در واقع برای موشک حرارت یاب یک هدف تعریف می کنیم دنبال کردن حرارت فوق و از آنجا که سرعت هواپیما از موشک کمتر است در نتیجه موشک برنده خواهد بود و به هدفش می رسد. موشک سایدوندر مثال خوبی از این مورد است.
بهترین حالت برای هواپیما یکسان کردن حرارت بدنه و موتور با حرارت هوای اطراف می باشد که شانس تشخیص حرارت هواپیما را به میزان زیادی کاهش می دهد.


کاهش اثر دود خروجی :

برای کاهش اثر دود خروجی موتور جت می توان با طراحی خاص اتاق احتراق از این امر جلوگیری کرد اما این مشکل بزرگی می باشد برای خلاص شدن از این دود آزمایشاتی آنجام شده و مواد بسیار عجیب شیمیایی بکار می رود که علاوه بر اینکه باعث تغییر رفتار امواج مادون قرمز خروجی موتور می شود ملکولهای آب موجود در خروجی موتور را به ذرات بسیار کوچک شکسته و در نتیجه از بین می برد.
این مواد اسیدی بوده و بر پایه اسیدها ساخته شده اند مثل اسید سولفوریک.
چندین اسید دیگر نیز مورد آزمایش قرار گرفته که نتیجه قابل توجه داشته اما این اسیدها خورنده قوی قطعات می باشند و نیاز به ایجاد پوشش مقاوم خاص روی قطعات می باشد.

کاهش حرارت بدنه:
http://gallery.milit...93013692614.jpg

حرارت ایجاد شده در طی پرواز هواپیما باعث کشف شدن می شود. شدت تولید حرارت به سرعت و ارتفاع هواپیما بستگی دارد و استفاده از پس سوز باعث تسریع این عمل می شود. در شکاری اف-22 با طرح خاص بدنه حرارت ناچیزی در سرعت بالا تولید می شود.


استحکام بدنه اف-22
http://gallery.milit...24640591576.jpg

بدنه اف-22 استحکام ویژه ای دارد وزن بزرگترین قطعه یک پارچه بدنه فقط 187 کیلوگرم می باشد و تا 75 درصد نقاط جوش کمتری نسبت به تکنولوژی مرسوم ساخت بدنه هواپیما دارد اما استحکام چندین برابر شده است.
http://gallery.milit...87977348831.jpg
این بدنه باید از پس مانور سنگین در سرعت مافوق صوت برآید . فشار وارده به بدنه اف-22 در مانور سنگین با سرعت 1.7 ماخ در یک زمان طولانی به راحتی بدنه دیگر جنگنده ها را با مشکل مواجه می کند.
http://gallery.milit...79461175535.jpg

اما اف-22 طراحی متفاوتی دارد و طوری ساخته شده تا بتواند ساعتها فشار سرعت مافوق صوت را تحمل کند.


تشخیص اغتشاش:
http://gallery.milit...64094839283.jpg

شکل یک هواپیما نیز در تکمیل چرخه نامرئی شدن آن نقش مهمی دارد و این به علم حرکت اجسام و مقاومت آنها در برابر هوا مربوط می شود. اگر هوا نتواند به سادگی از کناره یک جسم عبور کند ایجاد یک رشته اغتشاش در هنگام عبور می کند که این می تواند توسط یک سری از سنسورهای پیچیده لیزری اندازه گیری شده و منجر به شناسایی هواپیما شود البته وجود این سنسورها در حد شنیده های غیر مستند مطرح می شود.اف-22 توانسته این امواج مزاحم را به کمترین میزان ممکن کاهش دهد.



تشخیص صدا:

یک منبع بسیار مهم شناسایی یک هواپیما صدای تولیدی موتور آن می باشد البته استفاده از این امکان جهت تشخیص هواپیما شانس کمی دارد و معمولا وقتی صدای هواپیما شنیده می شود که دیگر خیلی دیر شده است.
http://gallery.milit...13099332528.jpg

کشوری مانند آمریکا که سالها هزینه می کند تا از SR-71 به اف-22 دست یابد از کشوری که لاشه اف-117 و دزدی از پروژه اف-35 برای او مدرسه ساخت پنهانکار می شود همیشه برتر می باشد. ایالات متحده همیشه برترین رهگیر و بمب افکن را ساخته که در عمل در بزرگترین جنگ های قرن کارایی خود را به رخ رقیبان کشیده اند.تجربه جنگی عنصر مهمی در طراحی یک سلاح می باشد که آمریکا با توجه به فعال بودن در این زمینه مشکلی ندارد.

به احتمال زیاد جنگنده روسی و چینی شانس کمی برای شرکت در یک نبرد جنگی واقعی خواهند داشت اما اف-22 شانس شرکت در جنگ را بارها بدست می آورد.ما وقتی اف-15 و اف-14 را با عمر خدمتی چند دهه می بینیم که هنوز قدرت مبارزه در مقابل خیلی از جنگنده ها را دارند و این را در میدان عمل بارها ثابت کرده اند. و می بینیم هنوز کشورها تلاش می کنند جنگندهایی هم رده این جنگنده ها بسازند، پس باید تصور کنیم اف-22 چقدر برتر ساخته شده که در رقابت با این جنگنده های پیر اما پرقدرت پیروز باشد.اف-15 سالها یک جنگنده هوا به هوای چالاک بوده و در عملیات زمینی نیز یک بمب افکن توانمند به حساب می آید.

اما با آمدن اف-22 دیگر اف-15 در جنگ هوا به هوا و هوا به زمین با رکورد 100 پیروزی هوایی بدون شکست باید کنار برود و جای خود را به اف-22 بدهد.
می شود اف-22 را ترکیبی از قدرت رهگیری اف-14 ، چالاکی اف-16 ، استحکام و سرعت اف-15 ، الکترونیک پیشرفته بمب افکن بی-2 و عنصری که نمی شود مثالی برای آن بیان کرد. در واقع اف-22 مانند اف-22 پنهان می باشد.

ادامه دارد.....

هواپیمای TU-126 ، چشمان همیشه بیدار ارتش سرخ

مقدمه

همان طور که می دانید هواپیماهای آواکس از گذشته تا کنون بخش جدایی ناپذیری از یک نیروی هوایی قدرتمند به حساب می آیند که تمامی کشورهای ابر قدرت ( از لحاظ نظامی ) می کوشند تا این هواپیماها رادر اختیار داشته باشند . اما ارزش وعیار این هواپیماها در خلال جنگ سرد برای طرفین درگیر جنگ چندین برابر گردید که شوروی به عنوان یکی از دو قطب اصلی این جنگ از این امر مستثنی نبود . سال های اوایل دهه 60 میلادی ، زمانی پر از اضطراب هم برای سران ارتش سرخ و سران ناتو و بویژه آمریکا بود چرا که هر دو طرف از طریق جاسوسان خود متوجه شدند که کشور رقیب در حال ساخت هواپیمای پیش اخطار جدیدی می باشد . این پروژه ها شامل ساخت هواپیمای Tu-126 در شوروی و  E-2 در آمریکا می شد که نمونه ساخت آمریکا در سال 1960 و نمونه ساخت شوروی در سال 1962 اولین پرواز خود را انجام دادند . اما در اینجا قرار است تا به بحث در مورد  این هواپیما ( یعنی TU-126 ) بپردازیم ، که یک هواپیمای هشدار زود هنگام هوابرد ساخته شده توسط شرکت توپولوف است و از بدنه هواپیمای مسافربری " Tu-114 " استفاده می کند و از سال 1965 تا 1984 به عنوان چشم تیز بین ارتش سرخ در نیروی هوایی آن خدمت کرد . همچنین ناتو لقب ( Moss ) را بر آن نهاد .

طراحی و توسعه

در سال 1985 با افزایش نگرانی های شوروی در رابطه با حمله هسته ای از سوی آمریکا و از سمت شمال ، نیاز و مشکل جدیدی پیش روی سران بلند پایه ارتش شوروی قرار گرفت که باعث شد تا نیاز به یک هواپیمای پیش اخطار جدید که بتواند جایگزین بسیار مناسبی برای نصب رادارهای زمینی عظیم و پرهزینه باشد ، بیش از پیش احساس شود . دفتر طراحی توپولوف دست به طراحی هواپیمای پیش اخطار جدیدی زد که به جای استفاده از بدنه هواپیماهای " TU-95 " و " TU-116 " ، از بدنه هواپیمای " TU-114 " استفاده می کرد و همچنین برای افزایش برد پروازی ، یک لوله سوخت گیری هوا به هوا نیز به آن  اضافه گردید . این پرنده دارای 12 نفر خدمه و یک رادار به نام " Liana "  در بالای بدنه بود که ناتو این رادار را " Flat Jack " نامگذاری کرد . اولین نمونه آزمایشی در 23 ژانویه 1962 پرواز خود را به انجام رساند که تا سال 1964 این آزمایشات صورت پذیرفت که در خلال این تست ها معلوم شد که رادار نام برده شده ، در جستجو بر روی سطح آب بسیار با کیفیت عمل میکند ولی در مقابل ، در جستجوی اهداف بر روی سطح زمین بسیار عملکرد ضعیفی دارد . همچنین مشخص شد که ملخ های هواپیما که به صورت دوتایی و در خلاف جهت یکدیگر می چرخند ، باعث اخلال در کار رادار می شوند و از این رو مشکل این رادار در حاشیه ساخت رادار جدید به نام " Shmel " رفع گردید .

رادار  Liana

رادار Shmel

نوع

رادار اخطار زود هنگام /  2 - 4 گیگاهرتز / باندS  /  این رادار در هواپیمای A - 50 به کار رفته است .

تاریخچه عملیاتی

این هواپیما در سال 1965 وارد خدمت شد ( منابع اطلاعاتی غربی فقط تا این حد می دانستند که شوروی در حال ساخت یک هواپیمای پیش اخطار جدید است و نوع آن را نمی دانستند ) و برای اولین بار در سال 1968 پس از ظاهر شدن در یک فیلم مستند ساخت شوروی ، توسط غربی ها شناخته شد . هشت فروند از این هواپیما به علاوه نمونه اولیه در بین سال های 1965 تا 1968 در شهر Siauliai ( واقع در لیتوانی کنونی ) تولید گردیدند . با اطلاعاتی که در اختیار غرب قرار داشت ، تصور آنان بر این امر دلالت داشت که عملکرد رادار این پرنده نسبت به رقبای غربی خود در سطح پایین تری خواهد بود . با این حال این رادار ، هواپیما را قادر می ساخت تا موشک های کروز و هواپیماهای کوچک را در ارتفاع پایین شناسایی کند . این پرنده تا قبل از ورود A-50 در ارتش شوروی خدمت کرد و با آمدن آن ، در سال 1984 بازنشسته شد . همچنین لازم به ذکر است که TU-126 توسط هند در جنگ هند و پاکستان از شوروی در سال 1971 اجاره گردید .

رهگیری هواپیمای TU - 126 برای اولین بار توسط F-104 در اواخر دهه 60 میلادی

رهگیری آواکس TU - 126 توسط A-4 بر فراز دریای مدیترانه

مشخصات

خدمه : 12

طول : 56.5 متر

بال : 51.4 متر

ارتفاع : 16.05 متر

وزن خالی : 103.000 کیلوگرم

ظرفیت سوخت : 60،800 کیلوگرم

پیشرانه : 4 موتور توربو پراب " NK-12MV " ( کوزنتسوف ) / موتورهای جریان محوری توربوپراب

قدرت : 14،795 اسب بخار ( 11,033 kW )

عملکرد

حداکثر سرعت : 790 کیلومتر / ساعت

سرعت کروز : 520 کیلومتر / ساعت

برد : 7،000 کیلومتر ( با مخازن سوخت داخلی / و بدون احتساب سوخت گیری هوایی )

مداومت پروازی : 20 ساعت پرواز با یک سوخت گیری هوایی

سقف پرواز : 10،700 متر